Sözlerin Sultanı

KADÄ°R,KIYMET BÄ°LMEK GEREK

Bugün ÅŸöyle içten bir yazı yazarak açayım günü ve gözlerimi yeni güne kapatayım, erken saatte uyanmak üzere…

Aylardır bu içimdeki detayı yazmak istiyordum,kısmet bu güneymiÅŸ.Umarım kimse üzerine alınmaz.
Her insanın kendine göre kuralları vardır muhakkak..Olması da gerekir.Bu onun kiÅŸiliÄŸinin bir parçasıdır.Ha! kimi de önüne geleni yaÅŸar.Bu bir eksiklikmidir;hayır!Spontane bir yaÅŸamı seçmiÅŸtir,başımız gözümüz üstüne.DoÄŸru yanlış kavramlarının arasındaki çizgiyi ayırabilsin yeter!
Kimsenin ÅŸahsiyetinde,kiÅŸiliÄŸinde gözümüz yok.Allah kendilerine bağışlasın gani gani…Yalnız ucu bize dokunduÄŸunda dokundurtmam, onu da diyeyim.
Ben hayatımdaki en büyük servetimin kiÅŸiliÄŸim olduÄŸunu bir çok kez tekrar etmiÅŸimdir.Yolumda yürürken,ÅŸöyle kenarlarda çiçek,böcek aÄŸaçların olduÄŸu,kah patika,kah asfalt;önüme taÅŸların,dikenlerin atıldığını gördüÄŸümde o dikenleri atana bakarım ben.Ne kadar saklansa da gönül gözü açık insanlardan gizleyemez onlar kendilerini!Bir”insan”ı hayatımıza almak kolay olmaz o kadar.Çıkarmak ise hiçmi hiç kolay olmaz.Emek verilmiÅŸse eÄŸer,iyice bir düÅŸünür insan…

Huyumdur!

On kere düÅŸünür,bir kere eyleme geçerim.Bir dostlukta,arkadaÅŸlıkta kısaca herhangi bir iliÅŸkide,adına siz ne derseniz deyin,sonuna kadar giderim.Tüm kapıları zorlarım.Elimden gelen herÅŸeyi yaptıktan sonra da,”artık benden bu kadar,yapacağım herÅŸeyi yaptım,gitme vaktidir” derim.Çekilirim.Bundan sonra da kör kuyuya atılmış o beraberlik biter,geri dönülmemesiye…
Åžimdi iÅŸin ÅŸu yönü var bir de!
Gönlünle seversin bir dostu.O’na hiçbir yanlışı yakıştıramazsın.Sonra yavaÅŸ yavaÅŸ çıkar karşına sana karşı yaptığı hatalar,riyakarlıklar.Hele hele hiç beklemediÄŸin  bir kiÅŸilik(siz)le karşılaşırsın ki,uÄŸradığın hayal kırıklığı daÄŸ boyu olur.Ardını dayadığını saÄŸlam bir daÄŸ zannederken ayaklarının uçurumun kenarında olduÄŸunu görürse insan,ona daÄŸ diyebilir mi artık?Ne yapar,oradan uzaklaşır ve gider deÄŸil mi?Hadi ÅŸimdi ben dağım desin bakalım! Kim inanır buna? Kim güvenir? Uçurumu neyle dolduracak;yoluma attığı taÅŸlarla mı?
Çok zor çıkarırım ben hayatımdan insanı ama klavuza ihtiyacım olmaz benim.Hele hele herÅŸey alenen görülüyorsa!
Şimdi bu yazıyı niye mi yazdım?
O uçurumu doldurmak için aylardır çaba sarfeden ojeli tırnaklı bir kiÅŸilik için.ArkadaÅŸ diyemeyeceÄŸim,dost hiç diyemeyeceÄŸim.
YüreÄŸimi sokakta bulmadım ben!

Allahın selameti üzerine olsun…

Elvin Hülya Ç.

12 Aralık 2010

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.