Sözlerin Sultanı

O Marmara Üniversitesi,Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’ni üçüncülükle kazanmış yetenekte biri…Aynı Akademiyi yine üçüncülükle bitirdi!Grafik Bölümünü…Åžimdi bir grafiker…Bir tarzı var…O tarzıyla çizdiÄŸi resimlerini gören her eÄŸitmeni ve arkadaşı bu,"O" der!Dünya Grafikerler Listesinde ismi olan ilk TÜRK!ResimlediÄŸi bir kitabın küçük,zavallı ve yaÅŸlı bir kediciÄŸi anlatan hikayesi ona bir ödül kazandırdı Japonya’da ve bu listede yer buldu!O benim ablam…Tek kardeÅŸim…

Gözlerinin arasından girmeye zorlanan ışığa inat uyumaya çalışıyordu.Bir kaç kez döndü yatağında…Böyle olmayacaktı.Yarın sabah erken kalkıp okula gitmesi,uyuması gerekiyordu.Gözlerini tamamen açtı.Ardına döndü ve karşı yataÄŸa baktı.Ev soÄŸuktu,kaloriferler yanmıyordu…Ablası battaniyeyi sırtına sarmış,yarına yetiÅŸmesi gereken bir karakalem ödevi tamamlamak için yatağın içinde oturmuÅŸtu.Bu tam bir oturuÅŸ deÄŸildi.Çünkü,hafifçe duvara yaslanmış bir ÅŸekilde uykuya yenik düÅŸmüÅŸ ama eli beyaz kağıdı bırakmamıştı.DiÄŸer elinde de kalemi…Ä°nsan okuduÄŸu bölümü bu kadar çok sevebilir miydi?Bu kadar titiz çalışmak,özen göstermek herkese has bir özellik miydi?YavaÅŸça kalktı.Ablasının elinden kağıdı ve kalemi kurtarıp,kendi yatağına döndü.Gerekli malzemeleri de yanına alarak…Ablası zaten sert zeminli bir dosya üzerine yerleÅŸtirmiÅŸti bu 70×50 ebatlarındaki kağıdı…Üzerindeki resimde uzayda uçuÅŸan araba parçaları vardı:Bujiler…Somunlar…Bunlara benzer bir çok farklı ve karışık metal parçalar…Tüm resim bitmiÅŸ sadece zemindeki gölgelendirme kalmıştı.Biliyordu ki,ablası zemin için  bir gün uÄŸraşır ve orayı doldururdu…Kalemi eline aldı ve zemin efektlerini doldurmaya,gölgelendirmeye baÅŸladı.Bu iÅŸlem tam bir buçuk saatini aldı.Resmin bittiÄŸinden emin olduktan sonra;"abla,hadi artık yatağına gir,uyu,resmini tamamladım"dedi.EÄŸer bitmeden uyandırıp bunu yapacağını söyleseydi,o buna izin vermezdi…Ablası ÅŸaÅŸkın bir ÅŸekilde,rüyada olduÄŸunu düÅŸünerek,kardeÅŸinin yüzüne önce anlamsız gözlerle baktı.Sonra,bitmiÅŸ resmi görünce;gözlerine inanamadı,"Ay,Hülya,saÄŸol ya!…Rüya mı bu!Çok iyi oldu bu ya!"dedi ve uykuya daldı yumuÅŸacık yorganına sarılarak…Sevgi miydi bu?Sevgiydi evet…

Ödevi hocaları tarafından beÄŸenilmiÅŸ,önemli bir not almıştı.Ablam bana çok ÅŸey öÄŸretti akademik resim eÄŸitimi adına…Ve grafikerlik yaÅŸantısı süresince,bu mesleÄŸin incelikleriyle de tanışma fırsatı buldum sayesinde…TeÅŸekkürler abla…

Elvin Hülya Ç.
12.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.