Sözlerin Sultanı

Hastahanenin bir koÄŸuÅŸunda üç kötürüm bulunuyordu. Bunlardan koÄŸuÅŸa ilk gelen pencerenin önüne, ikincisi ortaya, üçüncüsü ise kapı kenarına yatırılmıştı..
Ortadaki hasta iyimser bir adam olduÄŸu için, neÅŸeli konuÅŸmalarıy la ötekileri eÄŸlendiriyor ve kederlerini azaltmaya çalışıyordu..
SoÄŸuk bir kış gecesi, pencerenin yanındaki hasta öldü…. Onu kaldırdık tan sonra ortadaki hastayı pencerenin önüne, kapının yanındakinide ortaya yatırarak, boÅŸalan yere yeni bir hasta getirdiler..
Pencerenin önüne alınan iyimser hasta, dışarıda gördüklerini anlatmaya baÅŸladı..
Yol kenarındaki parkı, dev çınar aÄŸaçlarını, cıvıldaÅŸan kuÅŸları iÅŸlerine koÅŸan insanları, neÅŸeli çocukları ve karşı daÄŸlardaki çiçek dolu tarlaları uzun uzun anlatarak, çaresiz durumdaki arkadaÅŸlarını rahatlatıyordu..
Adam kısa bir süre sonra, gelip geçenlere isimler takmaya baÅŸladı. Öteki hastalar, artık sabah iÅŸe gidenlerin, seyyar satıcıların ve akÅŸam vakti yorgun argın eve dönenlerin öykülerini dinleye dinleye, onları gözleri önünde canlandırıyordu..
Kısa bir süre sonra hastahanenin ruha ağırlık veren havası dağılmış ve türlü geçmek bilmeyen can sıkıcı saatleri tatlı öyküler doldurmuÅŸtu..
Bir gün ortadaki hastanın aklına bir fikir geldi. EÄŸer pencerenin önündeki hastaya birÅŸey olursa oraya kendisi geçecek ve onun öykülerini dinlemektense, dışarıdaki renkli ve canlı yaÅŸamı kendi gözleriyle görecekti.. Bu düÅŸünce günlerce kafasına yer etti. Yattığı yerden hep bunu düÅŸünüyor ve çareler araÅŸtırıyordu..
Sonunda onuda buldu Pencerenin önündeki hastaya bazen kalp krizleri geliyordu. Adam bu durumda komodinin üzerindeki ilacına güçlükle uzanıyor ve odada hasta bakıcı olmadığından ilacı kendisi alıyordu..
Bir gece, pencere önündeki hastaya yine bir kriz geldiÄŸinde, ortadaki hasta büyük bir gayretle doÄŸrularak onun ilacını devirevirdi. ÅžiÅŸe yere düÅŸmüÅŸ ve paramparça olmuÅŸtu..
Ertesi sabah, pencerenin önündeki hastayı ölü buldular. Ve onu kaldırdıktan sonra, ortada yatan hastayı cam kenarına geçirdiler..
Adam göreceÄŸi manzaranın heyecanıyla dışarıya baktığında beyninden vurulmuÅŸa döndü.!
Pencerenin bir kaç metre ötesinde, simsiyah bir duvardan baÅŸka hiç birÅŸey yoktu..

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.