Sözlerin Sultanı

Topraklarım…

Elvin Hülya Ç. — Mon, 20 Feb 2012 19:31:07 +0000

Seni Hayallerde Sevmek…

karayel — Sat, 18 Feb 2012 22:19:23 +0000

SENİ HAYALLERDE SEVMEK

Bir resminle başladı sana olan sevgim,
Güneş gibi parlayan yüzüne bakmaya doyamadığım meleğim,
Düştü yüreğime içimi kor gibi yakan hasretin,
Şimdi ben seni hayallerde yaşıyorum sevdiğim.

İsmini yazdım kalbimin üstüne,
Bir selamın gelse başım üstüne,
Çıkarım mutluluktan göklere,
Şimdi ben seni hayallerde yaşıyorum sevdiğim.

Biliyorum sana ulaşamayacağım,
Hasretinle, özleminle yanıp tutuşacağım,
İnan ki seni çok severek öleceğim,
Şimdi ben seni hayallerde seviyorum sevdiğim.

Beni bir gün bırakıp gedeceksin biliyorum,
Beni sevmediğini de çok iyi anlıyorum,
Sevgi pınarından bir yudum içmek için kurban olduğum,
Seni şimdi sensiz hayallerde seviyorum gülüm.

KARAYEL

Isıttın Artık…

karayel — Wed, 15 Feb 2012 11:57:06 +0000

Sana olan sevgimi ne kadar anlatsam saatler günler yetmez. Öyle ki her an seni yaşamak istiyorum. Ben ki yalnızlıktan üşürken sen çıktın karşıma, ısıttın can verdin bana… Seninle buldum hayattaki mutluluğu huzuru… Kısacası unutuyorum tüm sıkıntılarımı, dertlerimi..
Sensizlikten üşümüş olan benliğimi ISITTIN ARTIK…
Düşlerim üşüyordu, sensizliğin dondurucu soğuğunda. İlkbaharları özlüyor titreyen yalnızlıklarım, yokluğunun kışında. Ruhumun siyah karanlıklarında kardelenlerin açması için, ürperen ellerimi ısıttın artık..
Sokakta tir tir titreyen kedi yavrusunun feryadını duydun da güneşi oldun, kutup iklimindeki umutlarımın. Gönlümün hazan yapraklarını hüznümün uçurumunda en sıcak gülüşünle ısıttın artık..
Soğuk memleketlere sürgün edilmiş bir mahkûmun son dileği uğruna sözlerinin sıcaklığınla sana olan hasret mısralarımı ısıttın artık..
Buz tutan pencerelerin buharına yazdım sevginin sıcak avuntusuna hasret cümlelerimi, üşüyen parmaklarımla. Özlem cümlelerimin eksiltili olmaması için yüklemlerimi ısıttın artık..
Tavşankanı çay tadındaki hatıralarımdasın. Kar beyazı rüyalarımın karabasanların ürperten kışıyla üşümemesi için beni en güzel fincanlarının sıcaklığıyla ısıttın artık..

Teşekkür ederim bana severek yaşamayı öğrettiğin için hayata sımsıkı sarılmayı gösterdiğin için teşekkür ederim.. Bana ben olabilmeyi öğrettiğin için.. ardından dökülen yaşları güle çevirebildiğin için gülüşünle güneşim olabildiğin için varlığın için teşekkür ederim.. Umutlarımın tek mimarı sensin hayallerimdeki tek huzur verici olan seninle hayatımın sonuna kadar gidebilmektir, bana bu gücü ve bu ümitleri verip içimde huzur sağladığın için teşekkür ederim..

KARAYEL

Çocuklar…

sensiz asla — Tue, 14 Feb 2012 16:09:02 +0000

Sevgililer Gününüz Kutlu Olsun…

Adminn — Tue, 14 Feb 2012 09:54:41 +0000

Ciğerin Yansın…

Adminn — Tue, 14 Feb 2012 07:34:57 +0000

Videoları seyrederken site müziğini sağda sarı yazıların altındaki müzik panelinden kapatınız!

Beddua Edemem ki…

Alaaddin Karazağ — Thu, 09 Feb 2012 20:50:41 +0000

BEDDUA EDEMEM Kİ

Ben sana beddua edemem ki,
Yansada ciğerim bırakıp gittiğinde,
Diyemem ki seninde ciğerin yansın,
Çünkü ben seni çok seviyorum.

Ben sana beddua edemem ki,
Gittiğinde kararsa da dünyam,yıkılan hayallerim,
Diyemem ki senin de kararsın dünyan,olmasın hayallerin,
Çünkü ben seni çok seviyorum.

Ben sana beddua edemem ki,
Aşk nedir unutacağım biliyorum senden sonra,
Sevemem artık hiç kimseyi ,
Silerim aşk defterimden tüm kadınları,
Yazılmayacak oraya senden başkası,
Dönmez dilim, kıyamam sanada diyemem ki,
Seninde yüreğin aşksız , hayatın sevgisiz kalsın,
Çünkü ben seni çok seviyorum.

Ben sana beddua edemem ki,
Sen bırakıp gittiğinde yüreğime dayanılmaz acılar veren
Hasretinle yanarken,
Ben geleceğin günü sayarak saniye saniye,
Sen özlemimi yüzyıllar sonraya bıraktın,
Diyememki sana sende özle,hasretle yan benim gibi,
Kıyamam…
Çünkü ben seni çok seviyorum.

Ben sana beddua edemem ki,
Bundan sonra hayat çekilmez günler geçmez,
Geceler kabus olur bitmek bilmez,
Bu yürek ölene kadar seni silmez,
Kıyamam, sana diyemem ki silsinler senide aşk defterinden,
Anmasınlar adını,kal bir köşede tek başına benim gibi,
Diyemem sana ,dileyemem senin için…
Allahtan mutluluktan başka bişey ,
Çünkü ben seni çok seviyorum.

Alaaddin Karazağ

Beni Güzel Hatırla…

Aksam Gunesi — Wed, 08 Feb 2012 00:50:21 +0000

BENİ GÜZEL HATIRLA

Beni güzel hatırla
Bunlar son satırlar
Farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından
Yada bir yağmur sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim
Beklide bir rüyaydım
Senin için..
Uyandın ve ben bittim
Beni güzel hatırla
Çünkü sevdim seni ben her şeyini
Sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın
Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini
Beni üzdün kınamadım
Alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım
Beni güzel hatırla
Sayfalarca mektup bıraktım sana
Şiirler yazdım her gece
Çoğunu okutmadım
Sakladım günahını sevabını içimde
Sessizce gittim senden öncekiler gibi sende anlamadın
Beni güzel hatırla
Sana unutulmaz geceler bıraktım
Sana en yorgun sabahlar
Gülüşümü gözlerimi sonra sesimi bıraktım
En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka
Söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye
Vedalar bıraktım duraklarda
Ne arasan bir sevdanın içinde
Fazlasıyla bıraktım ardımda
Beni güzel hatırla
Dizlerimde uyuduğunu düşün
Saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı
Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne
Anlından öptüğüm dakikaları
Birazdan kapını çalan kişi olabileceğini düşün
Şaşırtmayı severim biliyorsun
Bu da sana son sürprizim olsun
Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum
Beni güzel hatırla

GİDİYORUM …

Orhan Veli Kanık

Karika-Türler… :))))))

SAHRA — Tue, 07 Feb 2012 06:20:40 +0000

Kekeme…

HANBEY — Sun, 05 Feb 2012 22:01:08 +0000

Kekeme bir adam bir gün Tophane’de bir at ölüsüne rastlamis. Polisi aramis:
-Iiiiiii iiiiiiyi gügügünler…Bubububrarada bir aaaat öölüsüü Var….
polis:Nerede?.. demis
Kekeme: Totototototo…tooop……
Polis: Topkapi’da mi? demis.
Kekeme: Haaayir…..
Polis: Aman be! demis ve çat diye kapatmis.
Biraz sonra kekeme tekrar aramis:
-Iiiyi günleleler…Buburaradada bibir at ölülüsü vaaar…
Polis: Nerede kardesim? demis.
Kekeme: Tooooooop… tototop….top…
Polis: Topkapi’da mi? demis.
Kekeme:Hahahaaayir…
Polis: Yeter be! deyip,tekrar kekemenin yüzüne kapatmis.
Ayni konusma 9 defa geçmis aralarinda,ayni sekilde biterek…
Kekeme aramayi birakmis.Polis Oh! Be…. diye rahatlamis.
Iki saat sonra telefon çalmis.Polis açmis.Karsida bir ses:
iiiiiyiyi gügünleler..buburada bibir aaat ölüsü vavar…
Polis: Nerede?…diye sormus.
Kekeme: Tooooo….toootoop…top..top…
Polis: Topkapi’da mi,kardesim? demis.
-eee evv evvveeettt orrraaayyyaaa gggööööttttüüürrrrdddüüüm.

Ben Senin Hiç Bir Şeyin Değilim…

Alaaddin Karazağ — Sun, 05 Feb 2012 08:10:10 +0000

BEN SENİN HİÇBİR ŞEYİN DEĞİLİM…

Senin sevdanla çarpan bu yürek,
Sevgiyle baktığın bu gözler,
İçine çekerek kokladığın bu beden,
Benim değil!!
Haklısın gülüm…
Ben senin hiç bir şeyin değilim,
Sana sevda şiirleri yazan,
Bu eller de benim değil.
Kıskançlıktan…
Seni kaybetmeyi göze alan,
Seni bir yana dünyayı bir yana koyan,
Hergün Allaha kavuştur diye yalvaran…
Ben olamam,
Haklısın gülüm,
Ben senin hiçbirşeyin değilim.

Alaaddin Karazağ

Hayırlı Kandiller…

Editor — Fri, 03 Feb 2012 21:19:50 +0000

Adı:Küçük Bir Şiir…

Elvin Hülya Ç. — Thu, 02 Feb 2012 05:10:07 +0000

ADI:KÜÇÜK BİR ŞİİR

Adımı çok seviyorum,
Hülya…
Çünkü bana adımla seslenen bir çok kişi
şimdi yaşamıyor!
Onların anısına,
çok seviyorum adımı…
Adımın hecelerini seviyorum,
Hül… ya…
Babam Hül derdi;
o yüzden seviyorum bu ilk heceyi,
babamı sevdiğim gibi…
Adımı söylemeni çok seviyorum,
hülyalara dalıyorum sen söylerken.
Çünkü seni çok seviyorum,
adını sevdiğim gibi…

Elvin Hülya Ç.
2.Şubat.2012/06:19

Ben Seni Sevdim mi?..

Adminn — Wed, 01 Feb 2012 12:34:43 +0000

BEN SENİ SEVDİM Mİ?

Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim bozbulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Eskiden Daha mı Güzeldi?..

nisan — Tue, 31 Jan 2012 05:09:30 +0000

Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta Babanım bile anahtarı yoktu.
Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.
Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki…..

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya,zıplaya yürüyerek gelirdik.

Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.
Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar,hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.
Kısacacı evine gidip gelen (…ki;sadece çişi gelen giderdi evine)elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi…
Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.
Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz,onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.
Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinin camında, temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.
Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.
Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.
Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar…
Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..

Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye
hatırını soran çocuklarımız yok oldu.
Ben kapılarında ‘vale’lerin, ‘bady’lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
Benim değildir bu kültür.
Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
Nedir bunlar?
Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
İyi de neden böyle olduk ?
Biz mi istemiştik?
Yoksa birileri mi böyle istedi?..
‘Her toplum hakettiği gibi yönetilir’derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi?