Sözlerin Sultanı

EÄžER SEVERSEM SENÄ°
 
EÄŸer Seversem Seni..

Affet..
Bende sevgiler mevsimlik deÄŸil öyle,hiçbir saat …dilimiyle kıyaslayamam düÅŸlerimi.Sığdıramam ki seni bir ömre..

EÄŸer seversem seni;
Öyle çok baÄŸlanırım ki sana,hayatta her ÅŸey olursun benim için.Ne vazgeçebilirim,ne ÅŸüphe edebilirim senden.Her an yanımda ol isterim,ezberlerim kokunu.Yerli yersiz gülümserim,düÅŸünsene mutlu olduÄŸumu;ne büyük aptallık!

EÄŸer seversem seni;
UÄŸrunda öl’mem,senin uÄŸrunda yaÅŸarım yaÅŸanacak ne varsa.Senin için varolurum.Ellerini tutarım,bir sürü hatıramız olur; ÅŸarkılar,ÅŸiirler,hediyeler,gid​ilen yerler,hayaller,yeminler.. Umutlarımız olur senle,kusursuz düÅŸlenmiÅŸ gelecek düÅŸlerimiz..Sinemaya gideriz birlikte,yaÄŸmura yakalanırız.Hastalanırsın,endi​şelenirim inan,yer bitiririm kendimi sana bir ÅŸey olur diye.

EÄŸer seversem seni;
Onca fedâkârlık yaparım senin için,vazgeçerim her ÅŸeyden.BaÅŸka ÅŸehirden,baÅŸka hayattan,baÅŸka insanlardan..Senden baÅŸka vazgeçilecek ne varsa vazgeçerim.Sen bilmezsin,acıtırsın içimi.An gelir,dost olursun ÅŸerefsizliÄŸe,‘sensizlik’ olur adın.

EÄŸer seversem seni;
Olur da öpersem ıslak dudaklarını,nefesini hissedersem nefesimde;nefesim olursun boylu boyunca.Ben bilmem aÅŸk’ı yatırmayı yataklara,uyurken üstünü örterim en fazla.Olur da sarılırsam sımsıkı; dursun isterim tüm zaman kipleri..Hayatım olursun hepten,geleceÄŸim..Seversem seni,eÅŸ dost örnek alır bizi,zaman geçtikçe daha da ‘sen’ olurum..

EÄŸer seversem seni;

‘GÜN’ olur ‘‘seni sevmiyorum’’ dersin bana.Yalan dolan sahtelikler girer araya.Git gide koparsın benden,baÅŸkalarının ismi olur aÄŸzında,yeminleri hayalleri unutursun da yarı yolda bırakırsın beni.
Gitmemen için herÅŸeyi yapsam da nafile;oturur aÄŸlarım çocuklar gibi,çaresizlik,kepazelik sarar başımı..Zaman geçer, anlarım ki yalanmış her ÅŸey,anlarım ki aldanmışım sana,aldatmışsın beni..Acı çeker her yanım.

EÄŸer seversem seni;
Sen,tüm ÅŸarkıları baÅŸkalarına ‘adarsın’,ben gözlerine roman yazarım.Sen gidersin,ben kanarım.Sonra baÅŸkalarına söylersin ”seni seviyorum..,kopamam senden..” Yeminler eder,tutarsın ellerini.Kilitlersin gözlerini gözlerine.Bilmezsin,düÅŸünmezsi​n bile kimse ‘ben’ deÄŸil diye..

EÄŸer seversem seni;
Alırsın hayatımdan tüm nefeslerimi.Elim yüzüm aÅŸka bulanır,sensizlik içinde bir yalnızlık kalır bana.Kocaman bir ihaneti,acıdan nefesi kokan ufacık bir ömrü; oturur,kıçı kırık bir kalemle yazmaya çalışırım.YaÅŸanamışlıkları,ölü​mle mücadelelerimi yazarım gecelerce.Ben’den eser kalmaz seni seversem…

EÄŸer seversem seni;

Birisi siler beni,hiç özlememiÅŸ gibi özlersin..Birisi küllerimden doÄŸar yeniden,sadece onu seversin..Vazgeçemem senden,seni unutamam.Tutamam ellerini..Kokun yok,sesin yok,sen yoksun;deliririm..
‘Gün’ gelir,kazara çıkarır atarsam seni aklımdan,kalbimden ruhumdan;bu sefer ne akıl kalır ne kalp ne de ruh!Sen unutursun beni,ölürüm.Susarsın,ölürüm.Gi​dersin,ölürüm.KurÅŸun gibi bir an gelir ÅŸakağıma; seversin baÅŸkasını,ölürüm.

Anladın mı şimdi?

Seversem seni, mahvolurum.

Cenk AskeroÄŸlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.