Bilezik…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Mar.19, 2011, Kategori: Hatıra Defteri...
Toplam Okunma Hiti:-

Kucağında küçük bir köpek vardı.
Veteriner Tıp Merkezi’nin önünde dolanıp durdu bir süre.
Arada bir köpeÄŸini okÅŸuyor, hasta köpeÄŸi tüm acılarına raÄŸmen o okÅŸadıkça başını kaldırıp sahibini koklayarak öpüyordu.
Ve içeri girdiler.
Adam Karabük’te bir apartman görevlisiydi, adı; Oktay Özkul.
KöpeÄŸi Colly’nin çok hasta olduÄŸunu anlattı, köpeÄŸi başını kaldırıp "Neler oluyor?.." der gibi onları dinledi.
Sevgili Veteriner Hekim AteÅŸ, köpeÄŸi muayene etti. Kafasında tümör vardı ve ciddi bir ameliyat gerekiyordu.
Üstelik hemen…
KöpeÄŸin sahibi o an elini cebine soktu, bir bilezik çıkarttı. "Bu karımın tek bileziÄŸi, çabuk gelelim diye bozdurmaya vakit bulamadım, bunu verebilir miyim?.." dedi.
Hekim AteÅŸ’in gözleri doldu.
Adam aÄŸladı…
Ve küçük köpek ameliyat edilmek üzere içeri alındı.
*
Van’daki vahÅŸete, Åžanlıurfa’da dört ayağı insan tarafından kesilmiÅŸ kediye, her an yurdun dört bir yanından gelen kötü-dehÅŸet verici haberlere takılmışken…
Bir anda küçük köpeÄŸini tedavi ettirmek için karısının tek bileziÄŸini alıp koÅŸan Karabük’ten Oktay’ın boynuna sarıldım, taa uzaktan uzaktan…
Onun yüce bir insan olduÄŸunu düÅŸündüm.
Ona, "Sen insanlığın yüz akısın" dedim, duysa da duymasa da…
Onu yüzünü görmeden sevdim…
Onunla aynı ulustan olmaktan, aynı topraklarda yaÅŸamaktan, onunla vatandaÅŸlığı paylaÅŸmaktan gurur duydum…
*
Yazının tam burasında VTM’yi aradım:
Colly’nin durumu iyi. Ameliyat çok iyi geçmiÅŸ, kafası sargılar içinde öyle oturuyormuÅŸ.
Gözü kapıda…
Çünkü ben bunları bilirim; canları çok yansa da onların akılları sevdikleri insandadır, öyle beklerler…
VTM bileziÄŸi almadı, tüm masrafları karşıladı.
Belki yakında Colly, sahibinin kucağında evine dönecek.
Kolunda tek bilezik, ama yüreÄŸinde hazineler taşıyan annesinin… Belki apartman görevlisi, ama insanlığın en yüce mertebesinde beylerbeyi olan babasının yanına…
Bekir CoÅŸkun
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.
