Özümden Dökülenler…

Ben Bilmiyor muyum Hayatı?

Ekleyen: Tarih: Kas.08, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Ben bilmiyor muyum hayatı?..Bilmiyor muyum yaşamdaki yanlışları?..Ben büyük acıların,umutsuzlukların içinden çıkıp geldim!Bugün tecrübe denen şey bendeyse eğer,yaşanmışlıklarımı başarmışım demektir.Bugün hala sevgiden bahsedebiliyorsam;tüm çirkinliklerin arasından kendimi koruyup gelmişimdir!Acı mı;alasını yaşadım…Ölümlerim oldu,kalkmamasıya yatışlarım bir çok hastane köşelerinde…İthamlar altında mı kalmadım?Sevgisizliklerle mi cezalandırılmadım?Eksik olanlarla mı yetinmedim?Daha neler neler!..Saymayacağım!Bildiğim bir tek şey var;burdayım ve hala yaşıyorum.Hem de çok mutlu…Acılarımı öğüttüm ben.Sıkıntıların hayatı renklendiren yaşayışlar olduğunu bildim;hep mutlu olmanın insanı sıkacağını da…"Rahat battı"lar yaşamamak için,dertlerden ayrı feyz aldım ben.Cesaretim,tüm yaşanmışlıklardan sağ çıkmamla ilintilidir.Benim cüretlerim;korkusuzluğumdandır,deneyimlerimdendir ve başarılarımdandır.Çabam,cesaretimin hiç kırılmamasındandır.Paralel yaşarım ben hayatı;miktarlarını ayarlayarak,herşeyi tadında,yerinde…Ayarım kaçmaz benim!Denge bende bakidir.Dengeyi kaybetmeye meyillendiğimde ilk tokadı kendime ben vururum;kimseye bırakmam!Eyvallah etmem zalime;direncim inadını kırar onların!Delicesine yaşarım hayatı,bir çocuk gözüyle bakarım ona.Aldıklarını verdiklerini bilirim.ALLAH’ıma hep şükrederim!!!Benim yoldaşım hep ALLAH’tır.Ben "O"na güvenirim ve bir tek "O"na dayarım sırtımı!Bir de kendime;gerisi hikaye!..Bu yüzden "O"nun sözüyle severim insanları;"O" sev der ben severim,düşmanımı bile!..Beni bilen bilir;ben,doğru derim!Yalana meyl etmem,"doğru söze kanıt gerekmez",kanıt toplamakla uğraşacak vaktim yok benim!
Sözün özü;çalışırım,severim ve iyi yaşarım.Yaşamdan aldığım anlam "budur" benim!


"Ben çok güzel severim…"

Elvin Hülya Ç. / 2008

1 Yorum Var :, D.E.V.A.M.I...

Hayatımdaki Altı Özel İnsana 2/Ablama…

Ekleyen: Tarih: Eki.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

O Marmara Üniversitesi,Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’ni üçüncülükle kazanmış yetenekte biri…Aynı Akademiyi yine üçüncülükle bitirdi!Grafik Bölümünü…Şimdi bir grafiker…Bir tarzı var…O tarzıyla çizdiği resimlerini gören her eğitmeni ve arkadaşı bu,"O" der!Dünya Grafikerler Listesinde ismi olan ilk TÜRK!Resimlediği bir kitabın küçük,zavallı ve yaşlı bir kediciği anlatan hikayesi ona bir ödül kazandırdı Japonya’da ve bu listede yer buldu!O benim ablam…Tek kardeşim…

Gözlerinin arasından girmeye zorlanan ışığa inat uyumaya çalışıyordu.Bir kaç kez döndü yatağında…Böyle olmayacaktı.Yarın sabah erken kalkıp okula gitmesi,uyuması gerekiyordu.Gözlerini tamamen açtı.Ardına döndü ve karşı yatağa baktı.Ev soğuktu,kaloriferler yanmıyordu…Ablası battaniyeyi sırtına sarmış,yarına yetişmesi gereken bir karakalem ödevi tamamlamak için yatağın içinde oturmuştu.Bu tam bir oturuş değildi.Çünkü,hafifçe duvara yaslanmış bir şekilde uykuya yenik düşmüş ama eli beyaz kağıdı bırakmamıştı.Diğer elinde de kalemi…İnsan okuduğu bölümü bu kadar çok sevebilir miydi?Bu kadar titiz çalışmak,özen göstermek herkese has bir özellik miydi?Yavaşça kalktı.Ablasının elinden kağıdı ve kalemi kurtarıp,kendi yatağına döndü.Gerekli malzemeleri de yanına alarak…Ablası zaten sert zeminli bir dosya üzerine yerleştirmişti bu 70×50 ebatlarındaki kağıdı…Üzerindeki resimde uzayda uçuşan araba parçaları vardı:Bujiler…Somunlar…Bunlara benzer bir çok farklı ve karışık metal parçalar…Tüm resim bitmiş sadece zemindeki gölgelendirme kalmıştı.Biliyordu ki,ablası zemin için  bir gün uğraşır ve orayı doldururdu…Kalemi eline aldı ve zemin efektlerini doldurmaya,gölgelendirmeye başladı.Bu işlem tam bir buçuk saatini aldı.Resmin bittiğinden emin olduktan sonra;"abla,hadi artık yatağına gir,uyu,resmini tamamladım"dedi.Eğer bitmeden uyandırıp bunu yapacağını söyleseydi,o buna izin vermezdi…Ablası şaşkın bir şekilde,rüyada olduğunu düşünerek,kardeşinin yüzüne önce anlamsız gözlerle baktı.Sonra,bitmiş resmi görünce;gözlerine inanamadı,"Ay,Hülya,sağol ya!…Rüya mı bu!Çok iyi oldu bu ya!"dedi ve uykuya daldı yumuşacık yorganına sarılarak…Sevgi miydi bu?Sevgiydi evet…

Ödevi hocaları tarafından beğenilmiş,önemli bir not almıştı.Ablam bana çok şey öğretti akademik resim eğitimi adına…Ve grafikerlik yaşantısı süresince,bu mesleğin incelikleriyle de tanışma fırsatı buldum sayesinde…Teşekkürler abla…

Elvin Hülya Ç.
12.Aralık.2008

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Hayatımdaki Altı Özel İnsana 1/Babama…

Ekleyen: Tarih: Eki.14, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Minik eli,kaybolmuştu o büyük elin içinde…Sıcacıktı…Sevgi bu muydu?Büyük adımlar atıyordu genç adam ama O,o adımlara yetişirken zorlanıyordu.Birlikte yürüyorlardı,elini bırakmıyordu.Cadde kalabalıktı!Ya elinden kurtulursa,ya arabaların önüne düşüverirse diye tedirgindi her halde genç adam!?Birlikte istiklal caddesini geçip bir hana girdiler.Dört kat merdiven çıktıktan sonra bir kapıyı açtı genç adam.İlk kez orda bıraktı elini küçük kızın.İçeri girdiklerinde kızın dili tutuldu sanki.Hiç böyle bir yer görmemişti.Yıllar sonra Dolmabahçe sarayında gördüğü tarz perdeler vardı ve o tarz koltuklar…Ama yine de küçük düşünceleriyle o yeri çok sevmişti.İçeri girdiler.Burası bir işyeriydi.Babası küçük kızı bir sandalyeye oturttu ve yarım dikilmiş bir ceketle ilgilenmeye başladı.Birazdan kapının zili çaldı.Çok temiz yüzlü bir adam ve ardından birkaç kişi daha içeri girdiler.Küçük kız kapı aralığından içerisini görüyordu.O yarım ceketi temiz yüzlü adamın üzerine giydirdi babası ve iğneyle tutturdu birkaç yerini.Sonra ölçüler aldı.Üzerinden çıkardı ve elbise ile ilgili konuştular  sonra gelenleri uğurladı babası…

Birkaç yıl sonra okuma yazma öğrendiğinde gazetelerde o temiz yüzlü kişinin adını da okudu küçük kız: Bülent Ecevit !..


Babası küçük kıza hep "Hül" derdi.Yıllar geçti ve kimsenin ona Hül demesine izin vermedi küçük kız.Çünkü bir tek babası ona Hül diyebilirdi.O baba sevgisinin sözüydü,baba’nın ifadesiydi…Sıcacık bir baba sözü;”Hül,çocuğum”… Hiç Hülya demedi,birkez bile!..Babam benim,birtanem…Gittiğin yerde umuyorum ki,mutlusundur.

Elvin Hülya Ç.

2.Kasım.2008

2 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Ayrılık Mektupları/Hoşçakal…

Ekleyen: Tarih: Ağu.02, 2010, Kategorisi: Ayrılık-Hasret Yazıları..., Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Pek bir şey istemedim senden… Minik isteklerim bir dilekti sadece;biraz sevgi kırıntısı,biraz ilgi…En küçüğünden istedim;küçücük…"Sana yazamıyorum" diye başlayan sözler var satırlarında.Aslında kendine yazıyorsun bunları,veremediklerin üzüyor seni.Nedenlerin var biliyorum.Saygı duymaktan başka ne gördün ki benden…Bana bir şey anlatmana gerek yok zaten.Aslında yüreğimde sakladıklarıma göndermeler yaptığının da farkındayım.Kelimelerin ardına gizlenmiş saklı bahaneler bunlar biliyorum.
Senin yüreğine o kadar büyük bir dünyayı sığdırdım ki ben…Dolum dolumdum.Gerçekten sevdim.İçtendim en ince detayına kadar…Sevimliydim.Sıkmadım hiç.Kapris yapmadım.Üzmedim seni…Dünyanı güzelleştirmekten  başka isteğim yoktu pek.Şimdi tasımı tarağımı toplayıp giderken,bıraktığım boşluğu hiç bir kul dolduramayacak onu da biliyorum.Bu içi çürümüş insanlık dünyasında taze bir meyve olarak kalma mücadelesi veriyorum işte…Sıkma canını…
Ben de gideyim artık,üzmeyeyim seni daha fazla;yazmak zorunda olmadığını hissedebilmen için…
İyi bak kendine olur mu?
Yanaklarından öpüyorum ve seni allaha emanet ediyorum…
Hoşçakal…

 

Elvin Hülya Ç.
2 Ağustos 2010

Sevgili Serdar’ın Ayrılık Mektupları yazı dizisine bir katkım olsun istedim…

4 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Alışmışım…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Alışmışım…Seni hatırlatan şarkılar göz yaşlarına boğmuyor beni artık…Olmayışlarında yaptığım gibi,hiç seni yaşamamışım gibi yaşıyorum hayatı kimi zaman.Nasılda içim burkulurdu şarkımızı dinlerken;artık burkulmuyor!..Alışmışım…Sana ihanet etmişim gibi düşünmüyorum eskisi gibi,sensiz geçen düşüncelerim yüzünden…Sen orada bensiz yaşarken,ben burda senli olmanın eşitsizliğinden istifa ediyorum.Mecnun,Leyla’yı son gördüğünde onu tanımamış;aşka o kadar aşıkmış ki,aşkın kendini kutsallaştırmış gözünde.O hesap!..Senli zamanlarımı düşlüyorum sensiz zamanlarımda;içi buram buram sevgi kokuyor.Seviyorum seni sensiz sevmeyi de ben…Hiç sevgisiz kalmıyorum;sevgi hep yanımda…Bana ilham veren rüzgarlarına bakıp serinlemeyi seviyorum.Yüzüme vuran kış güneşini de…Seni seviyorum ben…Soğuk mevsimin üşüten yakıcılığında seninle ısınmayı seviyorum.Yokluğunu,en az varlığın kadar seviyorum.Sen denince hep sevgi geliyor aklıma;nefrete ulaşmaktan bahsetmiyor gönlüm.Sevmiyor nefreti…Hem bana yakışmaz ki,senli sözlerime nefreti konuk etmek…Seni hep sevgiyle anıyorum…Alışmışım sensiz senli olmaya,varlığın ve yokluğun arasındaki yolculuğa…

Elvin Hülya Ç.
24.Aralık.2008

Bu Yazıma Yorum Yazın :, , D.E.V.A.M.I...

Başlangıçlarım Olmalıydı Benim Hep…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...


Başlangıçlarım olmalıydı benim hep…Sonlara hüznümü yatıramıyorum,içim kaldırmıyor.Sevinçlere  yetecek gücü,acılara yetiremiyorum.Yatamıyorum sensizliklere sabah ayazlarında;olamıyor sensiz!..Hüznümün yükü zaten omuzlarımda sen iken,daha ne yükleneyim ki,ben?..Nerden alayım gücümü,kime sarılayım?Kim sen ki?..Kim sen gibi kokar ki,sen gibi bakar?..O ellerin yok mu?Kimin eli sen gibi avuçlar ellerimi,ısıtabilir ki?!..Her gece rüyalarımda portreni çizmekten yoruldum!Ben nereye kaçsam,neden senle çarpışıyorum?Neden her yerdesin;adım atsam hayalinle yüzleşiyorum?!..Ama hayaline sarılamam ki!..Bu acıyı nasıl yaşarım ki,ben?
İliklerime kadar göz yaşı dökerken nasıl parlar gözlerimin feri?
Ey!Sen gün yüzlüm nerdesin?Artık üzme ne olur beni…

Elvin Hülya Ç.
23.Aralık.2008

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

İçim Hüzün İçiyor…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

İçim hüzün içiyor,akıp gidiyorum bazen geceye,bazen güne…Ben’likten çıkmak istiyorum,bakıyorum yine benim…Ben benden kurtulamıyorum!Bir bakıyorum senim;kurtulamadığım da sen!..
Göz çukurlarımdaki su birikintilerinde yıkanmaktan yoruldum.Arındıramadım üzerimde bıraktığın sevgiyi;ne aksın gitsin istedim üzerimden,ne de kalsın tüm zerrelerimde!..Ben bilemedim!Nereye dönsem,elimi nereye değsem sana dokunuyorum.Ama artık ben sevginin acıtan kesiklerine dokunamıyorum birtanem.Çok acıyor!..Senden kopabiliyor mu bu yürek gör işte…Ben sana,sen bana karışmışız bir kere.Ayrışamıyor benliğim,benliğinden…Ruhum,ruhuna dokunsun yeter diyorum;yetmiyor!Yetmiyor!..Ellerine dokunmak istiyorum…Gözlerine bakmak…Sana sarılmak istiyorum doya doya;sarılmak…Seni hissetmek istiyorum…Seninle olmak,sen olmak istiyorum hep…

Ben ne çok şey istiyorum…

Elvin Hülya Ç
20’Aralık’2008

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Küçücüktü…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Küçücüktü…

Küçücük kalbi arnavut kaldırımlarında attı ilk kez.Derin ve hızlı nefesinin buharı dar sokakların karanlığında karıştı havaya…Tek tük ayak sesleri soğukta yankılanırken giyindi ilk cesaret giysisini bedenine…O küçücükken büyük yaşamayı öğrendi.O çok küçüktü büyüklerin hayatında.Loş sokak lambalarının yaydığı ışıkta büyüyen gölgeler ve minicik ayaklarının çelimsiz adımları…Sevgisiz nefes alan insan silüetleri arasında,sıcacık köşe arayışları…O hep böyle yaşadı çocukluğunu…Tekti yüreği,yalnızdı,küçüktü…Sevgiyi bilmiyordu ama öyle bir sıcaklığın varlığını hissediyordu.Hisleri o zamanlarda bile çok kuvvetliydi.Narin vücudu,sevimliliği hep dikkat çekerdi.Çok güzel bakardı o ela ve haki…İçini delerdi bakışları karşısındakinin;eriyiverirdi içi…O içine bakardı insanın,özüne;ta!özünün özüne…
O hala öze bakıyor,özünden bakıyor Hülya’ca…Ve özünü yazıyor;tırnaklarıyla kazıyarak öğrendiği sevgiyi,özünden döküyor…

29.Ekim.2008
Elvin Hülya Ç.

 

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Senden Vazgeçmek…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Senden Vazgeçmek…

Senden vazgeçmek nedir bilir misin?Senin uğradığın mekanlara uğramamak,adımladığın yerlerde adım atmamak…Sana bakmamak…Senden vazgeçmek,sensizliğe alışmak!..Alıştım sensizliğe ben.Şimdi gelsen ne olur?İçimde kıpırdanır mı o ılık ılık akan nehirler?Parlar mı acaba gözlerimdeki ışık seni gördüğümde yine?Bir çocuk sevinciyle atlarmıyım boynuna?Alıştım birtanem…Artık acıtmıyor canımı sensizlikler!..Git,istediğin kadar yürü,bensizliklere…

17’Ekim’2008
Elvin Hülya Ç.

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Reddetmiştim Seni…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Reddetmiştim seni…Şaşırmıştın!Böyle bir yakışıklılık,asalet nasıl reddedilir diyordun kendi kendine biliyordum…Aramadım seni aylarca…Dayanamamış bir haber ulaştırmıştın.Yine seninle çok ilgili değildim.Kıskandırmaya çalışmıştın,ilk günlerde de,sonrasında da…Kıskanmamıştım.Zaten reddetmemin en büyük sebebi de buydu…Bir başka yürekle gizli tehditlerde bulunanlara hiç tahammülüm yoktur.Gönlü başkasına meyledene,bunu rol de olsa yapana dönüp bakmam ben!Gönlü benimle dolmalı karşımdaki yüreğin…Beni sevmeli,değer vermeli değil midir aslolan?Bu yoksa arada bir duygusallık olabilir mi?Sevda olabilir mi?Saygının orada yaşamayacağını düşünürüm ben;yoktur da zaten orada…Gelmiştin!Kapıma kadar gelmiştin!Bulamadın yine beni…Karşılaşmamak için bin dereden su getirmiştim.İşlerim çoktu,orada değildim.Ne kadar mücadele etmiştin benim için!Ne kadar meşgul etmiştim kafanı…Sonunda görebildin beni.Muhteşemdin.Aynı düşüncelerle yaklaşmıştın bana da…Sanki hiç birşey olmamış,onca yaşanan köşe kapmaca yokmuş gibi devam ettik duygusallığımıza…Sevmiştim seni aslında;sevilmeyecek gibi değildin ki…Ne güzel senle olmak.Seni sevmek,her anımı seninle paylaşmak…Deniz gözlerinin yeşilliğinde sandalla dolaşmak,bakışlarında kaybolmak…Ellerini hep sevdim senin;sıcacık bir sevgi sandığı sanki…Şevkat abidesisin sen gözümde;o kadar ki,başımı aşağı indiremiyorum,yukarılardasın.İlginle sarmalanmış,ısınmakla meşgulüm sevgi bakışlım…Ben sana aşığım…

5’Nisan’2009
Elvin Hülya Ç.

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Turkuaz Rengi Gözlerinde Denizi Seyrediyorum…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Turkuaz rengi gözlerinde denizi seyrediyorum…Biliyorum oralarda çok uzak sularda gözyaşlarınla doldurdun enginleri…Dudaklarının rengi,güneşin kızıllığından ödünç alınmış…Saçların kum rengi;Biraz kurşuni,biraz beyaz…Bulut bakışların özlemlere akar…Sevgin rüzgarlarla sarılır belime ama ben tutamam;öyle yok ki..!Var ama yok;tutamam…Rüzgara nasıl sarılabilirim ki..?Deniz kabuklarından duyarım sesini,"gel" deyişini;fısıltılı sözlerin hayal meyal gelir kulağıma…Yaseminleri koklarım seni seyrederken;narin görüntülerinde senin inceliğini,naifliğini görürüm…Tabiatı seyrederim sana bakarken…Sen doğaya karışmış,doğa sende gizli…Bir tablo gibi özümserim sevgini ve sana bir kez daha kucak açarım;olmadığın ufuklarıma…Saçlarım savrulur,sularına karışırım…Ben bir yerlerde işte böyle yaşarım…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
1 Ağustos 2008

 

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Belli ki Yoksun Orda…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Belli ki yoksun orada…Senin olduğunu düşündüğüm yerde yoksun..!Oysa ki ben seni hep orada var saydım.Orada kucakladım seni okşayarak.Orada yatırdım uyku yüklü gecelerime…Sevdim,taa içimin içinde sakladım seni…Öptüm ruhunu geceler boyu kare kare.Baktım hep sana içimi açarak tekrar takrar.Ben hep baktığımda oradaydın.Ne zaman gittin gül yüzlüm.Ne zaman terk ettin ruhumu büyük boşluklarını bırakarak…Fırtınalar koptu gittiğinden beri,tusunamiler vurdu gözlerime…Sevgi sellerim aktı dereler boyu…Nerelere sığsın bu deli kalbim.Seni yıllarca sığdırdığı yere şimdi nasıl sığsın…Kabına uymayan yürek misali..Coşamaz ki artık;suskun ki ne suskun…Ölmekten beter ettin beni gün yüzlüm,bahar bakışlım.Seni düşündüğümde çiçeklerim açardı,bakışlarım parlardı güneşi kıskandırırcasına…Kalbimin atışını bir savaş meydanının çığlıkları bile bastıramazken;şimdi ölüm sessizliği yaşıyor bedenim…Anladım ki sen hiç yoktun orada,hiç var olmadın ki…Sen orada olduğunu hiç bilmedin ki…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
30.mart.2008

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Duru Serinlikler Çarpıyor Geceyi İçerken…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Duru serinlikler çarpıyor yüzüme geceyi içerken…Seni göremediğimde üşüyorum.Bakmadığımda gözlerine anlamsızlaşıyor hayat,sevgi nöbette uyumuş gibi…Kalbimin nöbetini tutmak yorucu biliyorum.Uykusuz gecelerine ağıt bile yakamıyorsun.Bedenin yorgun,gözlerin kahır taşı…Bakma öyle birtanem.Sen sevgimde sevgi olalı,ben bende sevdalardayım.Huzurla gülümse hadi,sana sarılan bu huzur bedenine gülümse…Gözlerim çigan müziği,sözlerim güftelerine resim çizer.Bu kulaklar bir seni duyar, senin türkülerini söyler dilimin heceleri ve bu ruh sana sadık kalır duyularında…Bugün efkar bana kadeh kaldırır.Uçsuz bucaksız diyarlarda sofra kurarım.Gönlüme beste yaparım gitarımla nota nota…Bir de vururum teline en incesinden…Tiz sesler içimden bağırır,kimse duymaz.Çiçekler açar leylağından,zakkumuna içimdeki mevsimlerde.Şükrederim yaşadığım her salise için bir daha,bir daha…En güzel ben severim,en çok ta ben;çünkü,ben beni bilirim.Başkasına karnım tok ya da aç gezerim!Bir de seni bilirim;seni yer içerim her karesinde yaşamın.Sen suyum,sen damağımın tadı.Her lokmada aldığım aşım.Ben,kaşık kaşık verdiğin sevgine aşığım…

İçi sevgi dolu,buğusunda nefes aldığınız sıcak aşınız,gönüllerinizi hep doyursun diyorum.


DSN34 /Elvin Hülya Ç.
14.Mayıs.2008

 

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Merak Etmiyorum Artık…

Ekleyen: Tarih: Haz.06, 2010, Kategorisi: Özümden Dökülenler...

Merak etmiyorum artık!..
Öğrendikçe üzülüyorum çünkü…Bilmek mutsuz olmakmış,anladım.Mutlu olmak için sormuyorum hiç bir merakımı…Merak etmek kaybetmekmiş çünkü…Kaybetmek istemiyorum ben hiç bir değerimi;değer verdiğimi…Sevda bir kuş misali;,avucunu açsan kaçacak,sıksan ölecek…Bırakayım sevda avucumun içinde huzurla uyusun,dönsün sağına soluna,nefes alsın gökyüzünü görerek…Hatta bir avucumdan diğer avucuma uçsun!Gitmek istemesin hiç gönül mekanımdan.Amber kokulu ellerimde hayat bulsun duyuları!Sevdalıca yaşasın,sıkılmadan…İşte o yüzden merak etmiyorum artık…

Elvin Hülya Ç./Zamansız…

Arşivimden

 

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Duygular Uykuda…

Ekleyen: Tarih: May.25, 2010, Kategorisi: Özümden Dökülenler...

Duygular uykuda…Sessizlik yorganıyla örttüm üzerlerini…Bırakıyorum uyusunlar…Kıskançlık,sevgiye çelme takmıyor.Hüzün ağlamıyor,şevkate bakarak.Güven,huzurla koyun koyuna,yorganına sarınmış,acı onlara dokunmuyor.Sadakat tüm kapıları örtmüş,korumakta duyguları;nöbette!..İlhamı bile içeri almıyor.Çıkınımdaki yedek kelimelerle yazıyorum bu satırları.Biraz sonra onlarda bitip uykuya yatacak…Ne mehtap içeri süzülebiliyor pencereden ne de akustik melodiler…Çıt bile çıkmıyor…Yüzümün anlam yüklü tüm ifadeleri kapatmış gözlerini,dinleniyor…İyi uykular…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
2 Ekim 2008

2 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Site içinde Arama

Aşağıdaki Kutudan Site içi Arama Yapabilirsiniz.

Aradığınızı Bulacağınız için Aramaya gerek kalmayacak :)))

Tavsiye Ettiğim Siteler!

Beğendiğim Siteleri Sizlere Tavsiye Ediyorum...