Özümden Dökülenler…
Ben Bilmiyor muyum Hayatı?
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Kas.08, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Ben bilmiyor muyum hayatı?..Bilmiyor muyum yaÅŸamdaki yanlışları?..Ben büyük acıların,umutsuzlukların içinden çıkıp geldim!Bugün tecrübe denen ÅŸey bendeyse eÄŸer,yaÅŸanmışlıklarımı baÅŸarmışım demektir.Bugün hala sevgiden bahsedebiliyorsam;tüm çirkinliklerin arasından kendimi koruyup gelmiÅŸimdir!Acı mı;alasını yaÅŸadım…Ölümlerim oldu,kalkmamasıya yatışlarım bir çok hastane köÅŸelerinde…İthamlar altında mı kalmadım?Sevgisizliklerle mi cezalandırılmadım?Eksik olanlarla mı yetinmedim?Daha neler neler!..Saymayacağım!BildiÄŸim bir tek ÅŸey var;burdayım ve hala yaşıyorum.Hem de çok mutlu…Acılarımı öÄŸüttüm ben.Sıkıntıların hayatı renklendiren yaÅŸayışlar olduÄŸunu bildim;hep mutlu olmanın insanı sıkacağını da…"Rahat battı"lar yaÅŸamamak için,dertlerden ayrı feyz aldım ben.Cesaretim,tüm yaÅŸanmışlıklardan saÄŸ çıkmamla ilintilidir.Benim cüretlerim;korkusuzluÄŸumdandır,deneyimlerimdendir ve baÅŸarılarımdandır.Çabam,cesaretimin hiç kırılmamasındandır.Paralel yaÅŸarım ben hayatı;miktarlarını ayarlayarak,herÅŸeyi tadında,yerinde…Ayarım kaçmaz benim!Denge bende bakidir.Dengeyi kaybetmeye meyillendiÄŸimde ilk tokadı kendime ben vururum;kimseye bırakmam!Eyvallah etmem zalime;direncim inadını kırar onların!Delicesine yaÅŸarım hayatı,bir çocuk gözüyle bakarım ona.Aldıklarını verdiklerini bilirim.ALLAH’ıma hep ÅŸükrederim!!!Benim yoldaşım hep ALLAH’tır.Ben "O"na güvenirim ve bir tek "O"na dayarım sırtımı!Bir de kendime;gerisi hikaye!..Bu yüzden "O"nun sözüyle severim insanları;"O" sev der ben severim,düÅŸmanımı bile!..Beni bilen bilir;ben,doÄŸru derim!Yalana meyl etmem,"doÄŸru söze kanıt gerekmez",kanıt toplamakla uÄŸraÅŸacak vaktim yok benim!
Sözün özü;çalışırım,severim ve iyi yaÅŸarım.YaÅŸamdan aldığım anlam "budur" benim!
"Ben çok güzel severim…"
Elvin Hülya Ç. / 2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Hayatımdaki Altı Özel İnsana 2/Ablama…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Eki.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

O Marmara Üniversitesi,Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’ni üçüncülükle kazanmış yetenekte biri…Aynı Akademiyi yine üçüncülükle bitirdi!Grafik Bölümünü…Åžimdi bir grafiker…Bir tarzı var…O tarzıyla çizdiÄŸi resimlerini gören her eÄŸitmeni ve arkadaşı bu,"O" der!Dünya Grafikerler Listesinde ismi olan ilk TÜRK!ResimlediÄŸi bir kitabın küçük,zavallı ve yaÅŸlı bir kediciÄŸi anlatan hikayesi ona bir ödül kazandırdı Japonya’da ve bu listede yer buldu!O benim ablam…Tek kardeÅŸim…
Gözlerinin arasından girmeye zorlanan ışığa inat uyumaya çalışıyordu.Bir kaç kez döndü yatağında…Böyle olmayacaktı.Yarın sabah erken kalkıp okula gitmesi,uyuması gerekiyordu.Gözlerini tamamen açtı.Ardına döndü ve karşı yataÄŸa baktı.Ev soÄŸuktu,kaloriferler yanmıyordu…Ablası battaniyeyi sırtına sarmış,yarına yetiÅŸmesi gereken bir karakalem ödevi tamamlamak için yatağın içinde oturmuÅŸtu.Bu tam bir oturuÅŸ deÄŸildi.Çünkü,hafifçe duvara yaslanmış bir ÅŸekilde uykuya yenik düÅŸmüÅŸ ama eli beyaz kağıdı bırakmamıştı.DiÄŸer elinde de kalemi…İnsan okuduÄŸu bölümü bu kadar çok sevebilir miydi?Bu kadar titiz çalışmak,özen göstermek herkese has bir özellik miydi?YavaÅŸça kalktı.Ablasının elinden kağıdı ve kalemi kurtarıp,kendi yatağına döndü.Gerekli malzemeleri de yanına alarak…Ablası zaten sert zeminli bir dosya üzerine yerleÅŸtirmiÅŸti bu 70×50 ebatlarındaki kağıdı…Üzerindeki resimde uzayda uçuÅŸan araba parçaları vardı:Bujiler…Somunlar…Bunlara benzer bir çok farklı ve karışık metal parçalar…Tüm resim bitmiÅŸ sadece zemindeki gölgelendirme kalmıştı.Biliyordu ki,ablası zemin için bir gün uÄŸraşır ve orayı doldururdu…Kalemi eline aldı ve zemin efektlerini doldurmaya,gölgelendirmeye baÅŸladı.Bu iÅŸlem tam bir buçuk saatini aldı.Resmin bittiÄŸinden emin olduktan sonra;"abla,hadi artık yatağına gir,uyu,resmini tamamladım"dedi.EÄŸer bitmeden uyandırıp bunu yapacağını söyleseydi,o buna izin vermezdi…Ablası ÅŸaÅŸkın bir ÅŸekilde,rüyada olduÄŸunu düÅŸünerek,kardeÅŸinin yüzüne önce anlamsız gözlerle baktı.Sonra,bitmiÅŸ resmi görünce;gözlerine inanamadı,"Ay,Hülya,saÄŸol ya!…Rüya mı bu!Çok iyi oldu bu ya!"dedi ve uykuya daldı yumuÅŸacık yorganına sarılarak…Sevgi miydi bu?Sevgiydi evet…
Ödevi hocaları tarafından beÄŸenilmiÅŸ,önemli bir not almıştı.Ablam bana çok ÅŸey öÄŸretti akademik resim eÄŸitimi adına…Ve grafikerlik yaÅŸantısı süresince,bu mesleÄŸin incelikleriyle de tanışma fırsatı buldum sayesinde…TeÅŸekkürler abla…
Elvin Hülya Ç.
12.Aralık.2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Hayatımdaki Altı Özel İnsana 1/Babama…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Eki.14, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Minik eli,kaybolmuÅŸtu o büyük elin içinde…Sıcacıktı…Sevgi bu muydu?Büyük adımlar atıyordu genç adam ama O,o adımlara yetiÅŸirken zorlanıyordu.Birlikte yürüyorlardı,elini bırakmıyordu.Cadde kalabalıktı!Ya elinden kurtulursa,ya arabaların önüne düÅŸüverirse diye tedirgindi her halde genç adam!?Birlikte istiklal caddesini geçip bir hana girdiler.Dört kat merdiven çıktıktan sonra bir kapıyı açtı genç adam.İlk kez orda bıraktı elini küçük kızın.İçeri girdiklerinde kızın dili tutuldu sanki.Hiç böyle bir yer görmemiÅŸti.Yıllar sonra Dolmabahçe sarayında gördüÄŸü tarz perdeler vardı ve o tarz koltuklar…Ama yine de küçük düÅŸünceleriyle o yeri çok sevmiÅŸti.İçeri girdiler.Burası bir iÅŸyeriydi.Babası küçük kızı bir sandalyeye oturttu ve yarım dikilmiÅŸ bir ceketle ilgilenmeye baÅŸladı.Birazdan kapının zili çaldı.Çok temiz yüzlü bir adam ve ardından birkaç kiÅŸi daha içeri girdiler.Küçük kız kapı aralığından içerisini görüyordu.O yarım ceketi temiz yüzlü adamın üzerine giydirdi babası ve iÄŸneyle tutturdu birkaç yerini.Sonra ölçüler aldı.Üzerinden çıkardı ve elbise ile ilgili konuÅŸtular sonra gelenleri uÄŸurladı babası…
Birkaç yıl sonra okuma yazma öÄŸrendiÄŸinde gazetelerde o temiz yüzlü kiÅŸinin adını da okudu küçük kız: Bülent Ecevit !..
Babası küçük kıza hep "Hül" derdi.Yıllar geçti ve kimsenin ona Hül demesine izin vermedi küçük kız.Çünkü bir tek babası ona Hül diyebilirdi.O baba sevgisinin sözüydü,baba’nın ifadesiydi…Sıcacık bir baba sözü;”Hül,çocuÄŸum”… Hiç Hülya demedi,birkez bile!..Babam benim,birtanem…GittiÄŸin yerde umuyorum ki,mutlusundur.
Elvin Hülya Ç.
2.Kasım.2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Ayrılık Mektupları/Hoşçakal…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.02, 2010, Kategorisi: Ayrılık-Hasret Yazıları..., Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Pek bir ÅŸey istemedim senden… Minik isteklerim bir dilekti sadece;biraz sevgi kırıntısı,biraz ilgi…En küçüÄŸünden istedim;küçücük…"Sana yazamıyorum" diye baÅŸlayan sözler var satırlarında.Aslında kendine yazıyorsun bunları,veremediklerin üzüyor seni.Nedenlerin var biliyorum.Saygı duymaktan baÅŸka ne gördün ki benden…Bana bir ÅŸey anlatmana gerek yok zaten.Aslında yüreÄŸimde sakladıklarıma göndermeler yaptığının da farkındayım.Kelimelerin ardına gizlenmiÅŸ saklı bahaneler bunlar biliyorum.
Senin yüreÄŸine o kadar büyük bir dünyayı sığdırdım ki ben…Dolum dolumdum.Gerçekten sevdim.İçtendim en ince detayına kadar…Sevimliydim.Sıkmadım hiç.Kapris yapmadım.Üzmedim seni…Dünyanı güzelleÅŸtirmekten baÅŸka isteÄŸim yoktu pek.Åžimdi tasımı tarağımı toplayıp giderken,bıraktığım boÅŸluÄŸu hiç bir kul dolduramayacak onu da biliyorum.Bu içi çürümüÅŸ insanlık dünyasında taze bir meyve olarak kalma mücadelesi veriyorum iÅŸte…Sıkma canını…
Ben de gideyim artık,üzmeyeyim seni daha fazla;yazmak zorunda olmadığını hissedebilmen için…
İyi bak kendine olur mu?
Yanaklarından öpüyorum ve seni allaha emanet ediyorum…
HoÅŸçakal…
Elvin Hülya Ç.
2 AÄŸustos 2010
Sevgili Serdar’ın Ayrılık Mektupları yazı dizisine bir katkım olsun istedim…
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Alışmışım…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Alışmışım…Seni hatırlatan ÅŸarkılar göz yaÅŸlarına boÄŸmuyor beni artık…Olmayışlarında yaptığım gibi,hiç seni yaÅŸamamışım gibi yaşıyorum hayatı kimi zaman.Nasılda içim burkulurdu ÅŸarkımızı dinlerken;artık burkulmuyor!..Alışmışım…Sana ihanet etmiÅŸim gibi düÅŸünmüyorum eskisi gibi,sensiz geçen düÅŸüncelerim yüzünden…Sen orada bensiz yaÅŸarken,ben burda senli olmanın eÅŸitsizliÄŸinden istifa ediyorum.Mecnun,Leyla’yı son gördüÄŸünde onu tanımamış;aÅŸka o kadar aşıkmış ki,aÅŸkın kendini kutsallaÅŸtırmış gözünde.O hesap!..Senli zamanlarımı düÅŸlüyorum sensiz zamanlarımda;içi buram buram sevgi kokuyor.Seviyorum seni sensiz sevmeyi de ben…Hiç sevgisiz kalmıyorum;sevgi hep yanımda…Bana ilham veren rüzgarlarına bakıp serinlemeyi seviyorum.Yüzüme vuran kış güneÅŸini de…Seni seviyorum ben…SoÄŸuk mevsimin üÅŸüten yakıcılığında seninle ısınmayı seviyorum.YokluÄŸunu,en az varlığın kadar seviyorum.Sen denince hep sevgi geliyor aklıma;nefrete ulaÅŸmaktan bahsetmiyor gönlüm.Sevmiyor nefreti…Hem bana yakışmaz ki,senli sözlerime nefreti konuk etmek…Seni hep sevgiyle anıyorum…Alışmışım sensiz senli olmaya,varlığın ve yokluÄŸun arasındaki yolculuÄŸa…
Elvin Hülya Ç.
24.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
BaÅŸlangıçlarım Olmalıydı Benim Hep…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

BaÅŸlangıçlarım olmalıydı benim hep…Sonlara hüznümü yatıramıyorum,içim kaldırmıyor.Sevinçlere yetecek gücü,acılara yetiremiyorum.Yatamıyorum sensizliklere sabah ayazlarında;olamıyor sensiz!..Hüznümün yükü zaten omuzlarımda sen iken,daha ne yükleneyim ki,ben?..Nerden alayım gücümü,kime sarılayım?Kim sen ki?..Kim sen gibi kokar ki,sen gibi bakar?..O ellerin yok mu?Kimin eli sen gibi avuçlar ellerimi,ısıtabilir ki?!..Her gece rüyalarımda portreni çizmekten yoruldum!Ben nereye kaçsam,neden senle çarpışıyorum?Neden her yerdesin;adım atsam hayalinle yüzleÅŸiyorum?!..Ama hayaline sarılamam ki!..Bu acıyı nasıl yaÅŸarım ki,ben?
İliklerime kadar göz yaşı dökerken nasıl parlar gözlerimin feri?
Ey!Sen gün yüzlüm nerdesin?Artık üzme ne olur beni…
Elvin Hülya Ç.
23.Aralık.2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
İçim Hüzün İçiyor…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

İçim hüzün içiyor,akıp gidiyorum bazen geceye,bazen güne…Ben’likten çıkmak istiyorum,bakıyorum yine benim…Ben benden kurtulamıyorum!Bir bakıyorum senim;kurtulamadığım da sen!..
Göz çukurlarımdaki su birikintilerinde yıkanmaktan yoruldum.Arındıramadım üzerimde bıraktığın sevgiyi;ne aksın gitsin istedim üzerimden,ne de kalsın tüm zerrelerimde!..Ben bilemedim!Nereye dönsem,elimi nereye deÄŸsem sana dokunuyorum.Ama artık ben sevginin acıtan kesiklerine dokunamıyorum birtanem.Çok acıyor!..Senden kopabiliyor mu bu yürek gör iÅŸte…Ben sana,sen bana karışmışız bir kere.Ayrışamıyor benliÄŸim,benliÄŸinden…Ruhum,ruhuna dokunsun yeter diyorum;yetmiyor!Yetmiyor!..Ellerine dokunmak istiyorum…Gözlerine bakmak…Sana sarılmak istiyorum doya doya;sarılmak…Seni hissetmek istiyorum…Seninle olmak,sen olmak istiyorum hep…
Ben ne çok ÅŸey istiyorum…
Elvin Hülya Ç
20′Aralık’2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Küçücüktü…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Küçücüktü…
Küçücük kalbi arnavut kaldırımlarında attı ilk kez.Derin ve hızlı nefesinin buharı dar sokakların karanlığında karıştı havaya…Tek tük ayak sesleri soÄŸukta yankılanırken giyindi ilk cesaret giysisini bedenine…O küçücükken büyük yaÅŸamayı öÄŸrendi.O çok küçüktü büyüklerin hayatında.LoÅŸ sokak lambalarının yaydığı ışıkta büyüyen gölgeler ve minicik ayaklarının çelimsiz adımları…Sevgisiz nefes alan insan silüetleri arasında,sıcacık köÅŸe arayışları…O hep böyle yaÅŸadı çocukluÄŸunu…Tekti yüreÄŸi,yalnızdı,küçüktü…Sevgiyi bilmiyordu ama öyle bir sıcaklığın varlığını hissediyordu.Hisleri o zamanlarda bile çok kuvvetliydi.Narin vücudu,sevimliliÄŸi hep dikkat çekerdi.Çok güzel bakardı o ela ve haki…İçini delerdi bakışları karşısındakinin;eriyiverirdi içi…O içine bakardı insanın,özüne;ta!özünün özüne…
O hala öze bakıyor,özünden bakıyor Hülya’ca…Ve özünü yazıyor;tırnaklarıyla kazıyarak öÄŸrendiÄŸi sevgiyi,özünden döküyor…
29.Ekim.2008
Elvin Hülya Ç.
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Senden Vazgeçmek…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Senden Vazgeçmek…
Senden vazgeçmek nedir bilir misin?Senin uÄŸradığın mekanlara uÄŸramamak,adımladığın yerlerde adım atmamak…Sana bakmamak…Senden vazgeçmek,sensizliÄŸe alışmak!..Alıştım sensizliÄŸe ben.Åžimdi gelsen ne olur?İçimde kıpırdanır mı o ılık ılık akan nehirler?Parlar mı acaba gözlerimdeki ışık seni gördüÄŸümde yine?Bir çocuk sevinciyle atlarmıyım boynuna?Alıştım birtanem…Artık acıtmıyor canımı sensizlikler!..Git,istediÄŸin kadar yürü,bensizliklere…
17′Ekim’2008
Elvin Hülya Ç.
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
ReddetmiÅŸtim Seni…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

ReddetmiÅŸtim seni…Åžaşırmıştın!Böyle bir yakışıklılık,asalet nasıl reddedilir diyordun kendi kendine biliyordum…Aramadım seni aylarca…Dayanamamış bir haber ulaÅŸtırmıştın.Yine seninle çok ilgili deÄŸildim.Kıskandırmaya çalışmıştın,ilk günlerde de,sonrasında da…Kıskanmamıştım.Zaten reddetmemin en büyük sebebi de buydu…Bir baÅŸka yürekle gizli tehditlerde bulunanlara hiç tahammülüm yoktur.Gönlü baÅŸkasına meyledene,bunu rol de olsa yapana dönüp bakmam ben!Gönlü benimle dolmalı karşımdaki yüreÄŸin…Beni sevmeli,deÄŸer vermeli deÄŸil midir aslolan?Bu yoksa arada bir duygusallık olabilir mi?Sevda olabilir mi?Saygının orada yaÅŸamayacağını düÅŸünürüm ben;yoktur da zaten orada…GelmiÅŸtin!Kapıma kadar gelmiÅŸtin!Bulamadın yine beni…KarşılaÅŸmamak için bin dereden su getirmiÅŸtim.İşlerim çoktu,orada deÄŸildim.Ne kadar mücadele etmiÅŸtin benim için!Ne kadar meÅŸgul etmiÅŸtim kafanı…Sonunda görebildin beni.MuhteÅŸemdin.Aynı düÅŸüncelerle yaklaÅŸmıştın bana da…Sanki hiç birÅŸey olmamış,onca yaÅŸanan köÅŸe kapmaca yokmuÅŸ gibi devam ettik duygusallığımıza…SevmiÅŸtim seni aslında;sevilmeyecek gibi deÄŸildin ki…Ne güzel senle olmak.Seni sevmek,her anımı seninle paylaÅŸmak…Deniz gözlerinin yeÅŸilliÄŸinde sandalla dolaÅŸmak,bakışlarında kaybolmak…Ellerini hep sevdim senin;sıcacık bir sevgi sandığı sanki…Åževkat abidesisin sen gözümde;o kadar ki,başımı aÅŸağı indiremiyorum,yukarılardasın.İlginle sarmalanmış,ısınmakla meÅŸgulüm sevgi bakışlım…Ben sana aşığım…
5′Nisan’2009
Elvin Hülya Ç.
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Turkuaz Rengi Gözlerinde Denizi Seyrediyorum…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Turkuaz rengi gözlerinde denizi seyrediyorum…Biliyorum oralarda çok uzak sularda gözyaÅŸlarınla doldurdun enginleri…Dudaklarının rengi,güneÅŸin kızıllığından ödünç alınmış…Saçların kum rengi;Biraz kurÅŸuni,biraz beyaz…Bulut bakışların özlemlere akar…Sevgin rüzgarlarla sarılır belime ama ben tutamam;öyle yok ki..!Var ama yok;tutamam…Rüzgara nasıl sarılabilirim ki..?Deniz kabuklarından duyarım sesini,"gel" deyiÅŸini;fısıltılı sözlerin hayal meyal gelir kulağıma…Yaseminleri koklarım seni seyrederken;narin görüntülerinde senin inceliÄŸini,naifliÄŸini görürüm…Tabiatı seyrederim sana bakarken…Sen doÄŸaya karışmış,doÄŸa sende gizli…Bir tablo gibi özümserim sevgini ve sana bir kez daha kucak açarım;olmadığın ufuklarıma…Saçlarım savrulur,sularına karışırım…Ben bir yerlerde iÅŸte böyle yaÅŸarım…
DSN34/Elvin Hülya Ç.
1 AÄŸustos 2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Belli ki Yoksun Orda…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Belli ki yoksun orada…Senin olduÄŸunu düÅŸündüÄŸüm yerde yoksun..!Oysa ki ben seni hep orada var saydım.Orada kucakladım seni okÅŸayarak.Orada yatırdım uyku yüklü gecelerime…Sevdim,taa içimin içinde sakladım seni…Öptüm ruhunu geceler boyu kare kare.Baktım hep sana içimi açarak tekrar takrar.Ben hep baktığımda oradaydın.Ne zaman gittin gül yüzlüm.Ne zaman terk ettin ruhumu büyük boÅŸluklarını bırakarak…Fırtınalar koptu gittiÄŸinden beri,tusunamiler vurdu gözlerime…Sevgi sellerim aktı dereler boyu…Nerelere sığsın bu deli kalbim.Seni yıllarca sığdırdığı yere ÅŸimdi nasıl sığsın…Kabına uymayan yürek misali..CoÅŸamaz ki artık;suskun ki ne suskun…Ölmekten beter ettin beni gün yüzlüm,bahar bakışlım.Seni düÅŸündüÄŸümde çiçeklerim açardı,bakışlarım parlardı güneÅŸi kıskandırırcasına…Kalbimin atışını bir savaÅŸ meydanının çığlıkları bile bastıramazken;ÅŸimdi ölüm sessizliÄŸi yaşıyor bedenim…Anladım ki sen hiç yoktun orada,hiç var olmadın ki…Sen orada olduÄŸunu hiç bilmedin ki…
DSN34/Elvin Hülya Ç.
30.mart.2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Duru Serinlikler Çarpıyor Geceyi İçerken…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Duru serinlikler çarpıyor yüzüme geceyi içerken…Seni göremediÄŸimde üÅŸüyorum.Bakmadığımda gözlerine anlamsızlaşıyor hayat,sevgi nöbette uyumuÅŸ gibi…Kalbimin nöbetini tutmak yorucu biliyorum.Uykusuz gecelerine ağıt bile yakamıyorsun.Bedenin yorgun,gözlerin kahır taşı…Bakma öyle birtanem.Sen sevgimde sevgi olalı,ben bende sevdalardayım.Huzurla gülümse hadi,sana sarılan bu huzur bedenine gülümse…Gözlerim çigan müziÄŸi,sözlerim güftelerine resim çizer.Bu kulaklar bir seni duyar, senin türkülerini söyler dilimin heceleri ve bu ruh sana sadık kalır duyularında…Bugün efkar bana kadeh kaldırır.Uçsuz bucaksız diyarlarda sofra kurarım.Gönlüme beste yaparım gitarımla nota nota…Bir de vururum teline en incesinden…Tiz sesler içimden bağırır,kimse duymaz.Çiçekler açar leylağından,zakkumuna içimdeki mevsimlerde.Åžükrederim yaÅŸadığım her salise için bir daha,bir daha…En güzel ben severim,en çok ta ben;çünkü,ben beni bilirim.BaÅŸkasına karnım tok ya da aç gezerim!Bir de seni bilirim;seni yer içerim her karesinde yaÅŸamın.Sen suyum,sen damağımın tadı.Her lokmada aldığım aşım.Ben,kaşık kaşık verdiÄŸin sevgine aşığım…
İçi sevgi dolu,buÄŸusunda nefes aldığınız sıcak aşınız,gönüllerinizi hep doyursun diyorum.
DSN34 /Elvin Hülya Ç.
14.Mayıs.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Merak Etmiyorum Artık…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: Haz.06, 2010, Kategorisi: Özümden Dökülenler...

Merak etmiyorum artık!..
ÖÄŸrendikçe üzülüyorum çünkü…Bilmek mutsuz olmakmış,anladım.Mutlu olmak için sormuyorum hiç bir merakımı…Merak etmek kaybetmekmiÅŸ çünkü…Kaybetmek istemiyorum ben hiç bir deÄŸerimi;deÄŸer verdiÄŸimi…Sevda bir kuÅŸ misali;,avucunu açsan kaçacak,sıksan ölecek…Bırakayım sevda avucumun içinde huzurla uyusun,dönsün sağına soluna,nefes alsın gökyüzünü görerek…Hatta bir avucumdan diÄŸer avucuma uçsun!Gitmek istemesin hiç gönül mekanımdan.Amber kokulu ellerimde hayat bulsun duyuları!Sevdalıca yaÅŸasın,sıkılmadan…İşte o yüzden merak etmiyorum artık…
Elvin Hülya Ç./Zamansız…
ArÅŸivimden
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
Duygular Uykuda…
Ekleyen: Elvin Hülya Ç. Tarih: May.25, 2010, Kategorisi: Özümden Dökülenler...

Duygular uykuda…Sessizlik yorganıyla örttüm üzerlerini…Bırakıyorum uyusunlar…Kıskançlık,sevgiye çelme takmıyor.Hüzün aÄŸlamıyor,ÅŸevkate bakarak.Güven,huzurla koyun koyuna,yorganına sarınmış,acı onlara dokunmuyor.Sadakat tüm kapıları örtmüÅŸ,korumakta duyguları;nöbette!..İlhamı bile içeri almıyor.Çıkınımdaki yedek kelimelerle yazıyorum bu satırları.Biraz sonra onlarda bitip uykuya yatacak…Ne mehtap içeri süzülebiliyor pencereden ne de akustik melodiler…Çıt bile çıkmıyor…Yüzümün anlam yüklü tüm ifadeleri kapatmış gözlerini,dinleniyor…İyi uykular…
DSN34/Elvin Hülya Ç.
2 Ekim 2008
YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.İZİNSİZ YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…
