Sözlerin Sultanı

Elvin Hülya Ç.Yazıları

Biliyorum ki…

Ekleyen: Tarih: Eyl.28, 2011, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları

 

BİLİYORUM Kİ…

Biliyorum ki,herkesin bir derdi var.Her anımızı da huzurlu yaşamıyoruz insanlar olarak ama şunu unutmayın ne yaparsak yapalım olacak olan gerçekleşiyor.Hayatı olduğu gibi yaşayın ve yaşadıklarınızın da güzel tarafını görün,negatif yönler bize sadece sıkıntı yükler.Sırtınıza dertleri yükleyerek hayatı iyice ağır hale getirmeyin,bunun adı yaşam olmaz zaten…Tüm uzak doğu felsefeleri insanı değerli kılar,insan kendine verdiği değer ölçüsünde kıymetlenir.Sizler Allah tarafından özenerek yaratılmışsınız,sizlere bir kıymet ve fırsat verilmiş.Allahın verdiği değerden büyük değer olur mu,bunu bir düşünün…O yüzden üzülmeyin.Kendinizi hayata bırakın,akıp gidin.Ona muhalefet etmek,çabalamak sadece sizi yorar.Sevgiden ve pozitif düşünceden vazgeçmeyin…Bizi sevmeyen de olur seven de,hepsi kabulümüz.

Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

1 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Sözlere Sultan Olmak…

Ekleyen: Tarih: May.12, 2011, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları

SÖZLERE SULTAN OLMAK

İletişim kurduğum insanlarda sadece
sevgi devam ettirir diyaloğumu.
Kimseye menfaat için yaklaşamadım.
Bu iki yüzlülüktü çünkü.
Hatta kimseden birşey istememek gibi bir huyumun
olması da bundandır.
Eğer ki,
bir Allah kulundan ben birşey istemişsem o zaman onu
gerçekten seviyorum demektir.
Ona verdiğim değeri bu ifade eder bende…
Verebildiklerimi verir çekilirim kabuğuma.
Çok uğraşmam insanlarla ben,
beklentim de yoktur o yüzden.
Sevgimi verir,karşılığını alma çabasına girmem.
Biryerlerde bağdaş kurup,
temiz havayı ve çiçek kokularını içime çekiyorumdur.
Kimsenin yaşanmışlıklarına çenemi düşürmem.
Ben beni bilir,beni eğitirim.
Cehalet kendini aşsın insanoğlunda,
asılsın bacağından dünyada;
ahirete hesap dizsin…
Bana sevgiden haber verin.Var mı yüreğinde sevgi;
çiçeğin rengine…Çocuk gözlerdeki umuda…
Kanadı kırık kuşun çırpınışına…
Ben ordayım işte…
Hele para hiç demeyin;karnım açken sadaka vermenin
erdemine ermişim.
İnsanın aczine çizdiğim onca kelime
armağan olsun insan aklına.
İnsanlar olmak istediklerini yakıştırırlar ya kendilerine,
baksan alakasız yakıştırmalardır bunlar.
Bir bilseler "aynası iştir kişinin lafa bakılmaz"
sözünün anlamını,
çelişkilerine kadeh kaldırırlardı.
İşte o yüzden beni ortaya serdiklerim,anlatır.
Yalınlığa,dinginliğe,özün saflığına,ruhun temizliğine
sermişim yüreğimi…
Herkes konuşur,ben susarım…
Konuştuklarım hissettiklerimdir.
O yüzden tek söze dünyayı sığdırırım.
Bir de doğru derim sözü,yoksa küserler bana…

Sözlere sultan olmak ne büyük sorumluluktur bilirmisiniz?..

DSN34/Elvin Hülya Ç.
12 Mayıs 2011

 

 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

3 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Yüzmeyi İyi Öğrenmek Gerek!

Ekleyen: Tarih: Ara.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları

YÜZMEYİ İYİ ÖĞRENMEK GEREK

 

        Espirili sözler denizin üzerindeki yakamoz gibidir.Suyun üzerindeki renkler hayatın renkleridir adeta…

        Ayakları denizde kuma değdiğinde güvende hisseder yüzme bilmeyen…Yaşamını emniyete alır ki,insan huzurlu olsun,kolay yaşasın.Güvenle konuşur,sağlamdadır çünkü…Ancak dibe inmek her insanın harcı değildir.Sadece iyi yüzme bilen denizin derinliklerine iner.Gezer mercanların,kayalıkların arasında…Karşısına çıkan çeşitli canlıları inceler,muhakeme yapar.Hayatın anlamını derinlerde arayan bilgeler gibi…Derin konuşur,mana vardır her sözünde;keşfetmiştir gerçekleri…Kendi gibi birilerini bulmak da hiç kolay değildir.Engin diplerde dolaşabilecek bir dost yoktur çoğunca.Orada durmak zordur,boğulur insan.Feyz almak,zevkle vecizeler sunmak,her insana has bir özellik değildir.
        Kimi yakamozlarda şen kahkahalar atar,kimi güvende büyük laflar eder sırf laf olsun diye ve inanmadan;işte öylesine…Kimi de uçsuz bucaksız gerçeğin içinde derinlerde yaşar.

Hayat bir okyanustur aslında!..

Yüzmeyi iyi öğrenmek gerek!

 

Elvin Hülya Ç
16 Aralık 2010

 
Mevlanayı anlamamak elde değil.

 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

1 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Kadir,Kıymet Bilmek Gerek…

Ekleyen: Tarih: Ara.12, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları

 

KADİR,KIYMET BİLMEK GEREK

Bugün şöyle içten bir yazı yazarak açayım günü ve gözlerimi yeni güne kapatayım, erken saatte uyanmak üzere…

Aylardır bu içimdeki detayı yazmak istiyordum,kısmet bu güneymiş.Umarım kimse üzerine alınmaz.
Her insanın kendine göre kuralları vardır muhakkak..Olması da gerekir.Bu onun kişiliğinin bir parçasıdır.Ha! kimi de önüne geleni yaşar.Bu bir eksiklikmidir;hayır!Spontane bir yaşamı seçmiştir,başımız gözümüz üstüne.Doğru yanlış kavramlarının arasındaki çizgiyi ayırabilsin yeter!
Kimsenin şahsiyetinde,kişiliğinde gözümüz yok.Allah kendilerine bağışlasın gani gani…Yalnız ucu bize dokunduğunda dokundurtmam, onu da diyeyim.
Ben hayatımdaki en büyük servetimin kişiliğim olduğunu bir çok kez tekrar etmişimdir.Yolumda yürürken,şöyle kenarlarda çiçek,böcek ağaçların olduğu,kah patika,kah asfalt;önüme taşların,dikenlerin atıldığını gördüğümde o dikenleri atana bakarım ben.Ne kadar saklansa da gönül gözü açık insanlardan gizleyemez onlar kendilerini!Bir”insan”ı hayatımıza almak kolay olmaz o kadar.Çıkarmak ise hiçmi hiç kolay olmaz.Emek verilmişse eğer,iyice bir düşünür insan…

Huyumdur!

On kere düşünür,bir kere eyleme geçerim.Bir dostlukta,arkadaşlıkta kısaca herhangi bir ilişkide,adına siz ne derseniz deyin,sonuna kadar giderim.Tüm kapıları zorlarım.Elimden gelen herşeyi yaptıktan sonra da,”artık benden bu kadar,yapacağım herşeyi yaptım,gitme vaktidir” derim.Çekilirim.Bundan sonra da kör kuyuya atılmış o beraberlik biter,geri dönülmemesiye…
Şimdi işin şu yönü var bir de!
Gönlünle seversin bir dostu.O’na hiçbir yanlışı yakıştıramazsın.Sonra yavaş yavaş çıkar karşına sana karşı yaptığı hatalar,riyakarlıklar.Hele hele hiç beklemediğin  bir kişilik(siz)le karşılaşırsın ki,uğradığın hayal kırıklığı dağ boyu olur.Ardını dayadığını sağlam bir dağ zannederken ayaklarının uçurumun kenarında olduğunu görürse insan,ona dağ diyebilir mi artık?Ne yapar,oradan uzaklaşır ve gider değil mi?Hadi şimdi ben dağım desin bakalım! Kim inanır buna? Kim güvenir? Uçurumu neyle dolduracak;yoluma attığı taşlarla mı?
Çok zor çıkarırım ben hayatımdan insanı ama klavuza ihtiyacım olmaz benim.Hele hele herşey alenen görülüyorsa!
Şimdi bu yazıyı niye mi yazdım?
O uçurumu doldurmak için aylardır çaba sarfeden ojeli tırnaklı bir kişilik için.Arkadaş diyemeyeceğim,dost hiç diyemeyeceğim.
Yüreğimi sokakta bulmadım ben!

Allahın selameti üzerine olsun…

Elvin Hülya Ç.

12 Aralık 2010

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

İsterdim ki…

Ekleyen: Tarih: Kas.09, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları

İsterdim ki,çocuk gibi sevileyim;hep sevgi benden beklenmesin,kelam da…
İsterdim ki,özgürce çekinmeden verdiğim sırlar hep verdiğim canda kalsın,başka kulaklara savrulmasın,özelime saygı duyulsun;yaptığım gibi,incindiğim bilinsin…
İsterdim ki,benden aldıkları büyük sevgi yetsin;kendimden eksiltecek sevgi(sizlik)leri  vermem istenmesin,vermediğimde küsülmesin…
İsterdim ki, söyleyemediklerimi hareketlerimle anlattığımda;anlaşılabileyim…
İsterdim ki, sadece ben verdiğimde alabildiğim dostluklar olmasın…
İsterdim ki, ruhumu okuyabilen insanlarım olsun ;kendimi hep anlatmak zorunda kalmayayım…
İsterdim ki, taktir edilebileyim,mükafatlandırılayım,sadece hak ettiğim kadarıyla,fazlası da değil;çabamın görüldüğünü bileyim…
İsterdim ki, adalet duyguma saygı duyulsun,hesap sorulmasın;sormadığım gibi…
İsterdim ki, yanlış sözcüklerle canım acıtılmasın;sabırla güzel sözlere sığınılsın…
İsterdim ki, sadece anlaşılmayı beklemesinler;bir de anlamayı denesinler…
İsterdim ki,"engel" koyanlar,konuşarak halletsinler,bu bana bir şey anlatmanın yolu değil;anlamam…
İsterdim ki,beni zorla kendilerinden uzaklaştırma çabasında olmasınlar…
İsterdim ki, hep saygı duyulsun yaşantıma;kendime,insanlarıma duyduğum saygı gibi…
İsterdim ki,yalan ve dalavereyle birşeyler elde edilmek istenmesin,mertçe söylensin herşey!!Böyle insanlar zavallıdır gözümde benim,saygıyı hiç hakedemezler…
İsterdim ki,sakladıkları gerçekleri açığa çıktığında dağ gibi "insan"lar gözümde ufalıp küçülmesin ki,bir tek yalanı affetmem!!

Evet,isterdim ki
              
                    Sevgi tüm bu olumsuzlukları silsin…
                                 Sadece isterdim…

Ben yine aynı benim,değişmek istemezdim;değişmedim,değişmem…
                   

Elvin Hülya Ç.                   
4.Ekim.2008 ve Bugün 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Ben Bilmiyor muyum Hayatı?

Ekleyen: Tarih: Kas.08, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Ben bilmiyor muyum hayatı?..Bilmiyor muyum yaşamdaki yanlışları?..Ben büyük acıların,umutsuzlukların içinden çıkıp geldim!Bugün tecrübe denen şey bendeyse eğer,yaşanmışlıklarımı başarmışım demektir.Bugün hala sevgiden bahsedebiliyorsam;tüm çirkinliklerin arasından kendimi koruyup gelmişimdir!Acı mı;alasını yaşadım…Ölümlerim oldu,kalkmamasıya yatışlarım bir çok hastane köşelerinde…İthamlar altında mı kalmadım?Sevgisizliklerle mi cezalandırılmadım?Eksik olanlarla mı yetinmedim?Daha neler neler!..Saymayacağım!Bildiğim bir tek şey var;burdayım ve hala yaşıyorum.Hem de çok mutlu…Acılarımı öğüttüm ben.Sıkıntıların hayatı renklendiren yaşayışlar olduğunu bildim;hep mutlu olmanın insanı sıkacağını da…"Rahat battı"lar yaşamamak için,dertlerden ayrı feyz aldım ben.Cesaretim,tüm yaşanmışlıklardan sağ çıkmamla ilintilidir.Benim cüretlerim;korkusuzluğumdandır,deneyimlerimdendir ve başarılarımdandır.Çabam,cesaretimin hiç kırılmamasındandır.Paralel yaşarım ben hayatı;miktarlarını ayarlayarak,herşeyi tadında,yerinde…Ayarım kaçmaz benim!Denge bende bakidir.Dengeyi kaybetmeye meyillendiğimde ilk tokadı kendime ben vururum;kimseye bırakmam!Eyvallah etmem zalime;direncim inadını kırar onların!Delicesine yaşarım hayatı,bir çocuk gözüyle bakarım ona.Aldıklarını verdiklerini bilirim.ALLAH’ıma hep şükrederim!!!Benim yoldaşım hep ALLAH’tır.Ben "O"na güvenirim ve bir tek "O"na dayarım sırtımı!Bir de kendime;gerisi hikaye!..Bu yüzden "O"nun sözüyle severim insanları;"O" sev der ben severim,düşmanımı bile!..Beni bilen bilir;ben,doğru derim!Yalana meyl etmem,"doğru söze kanıt gerekmez",kanıt toplamakla uğraşacak vaktim yok benim!
Sözün özü;çalışırım,severim ve iyi yaşarım.Yaşamdan aldığım anlam "budur" benim!


"Ben çok güzel severim…"

Elvin Hülya Ç. / 2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

1 Yorum Var :, D.E.V.A.M.I...

Hayatımdaki Altı Özel İnsana 2/Ablama…

Ekleyen: Tarih: Eki.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

O Marmara Üniversitesi,Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’ni üçüncülükle kazanmış yetenekte biri…Aynı Akademiyi yine üçüncülükle bitirdi!Grafik Bölümünü…Şimdi bir grafiker…Bir tarzı var…O tarzıyla çizdiği resimlerini gören her eğitmeni ve arkadaşı bu,"O" der!Dünya Grafikerler Listesinde ismi olan ilk TÜRK!Resimlediği bir kitabın küçük,zavallı ve yaşlı bir kediciği anlatan hikayesi ona bir ödül kazandırdı Japonya’da ve bu listede yer buldu!O benim ablam…Tek kardeşim…

Gözlerinin arasından girmeye zorlanan ışığa inat uyumaya çalışıyordu.Bir kaç kez döndü yatağında…Böyle olmayacaktı.Yarın sabah erken kalkıp okula gitmesi,uyuması gerekiyordu.Gözlerini tamamen açtı.Ardına döndü ve karşı yatağa baktı.Ev soğuktu,kaloriferler yanmıyordu…Ablası battaniyeyi sırtına sarmış,yarına yetişmesi gereken bir karakalem ödevi tamamlamak için yatağın içinde oturmuştu.Bu tam bir oturuş değildi.Çünkü,hafifçe duvara yaslanmış bir şekilde uykuya yenik düşmüş ama eli beyaz kağıdı bırakmamıştı.Diğer elinde de kalemi…İnsan okuduğu bölümü bu kadar çok sevebilir miydi?Bu kadar titiz çalışmak,özen göstermek herkese has bir özellik miydi?Yavaşça kalktı.Ablasının elinden kağıdı ve kalemi kurtarıp,kendi yatağına döndü.Gerekli malzemeleri de yanına alarak…Ablası zaten sert zeminli bir dosya üzerine yerleştirmişti bu 70×50 ebatlarındaki kağıdı…Üzerindeki resimde uzayda uçuşan araba parçaları vardı:Bujiler…Somunlar…Bunlara benzer bir çok farklı ve karışık metal parçalar…Tüm resim bitmiş sadece zemindeki gölgelendirme kalmıştı.Biliyordu ki,ablası zemin için  bir gün uğraşır ve orayı doldururdu…Kalemi eline aldı ve zemin efektlerini doldurmaya,gölgelendirmeye başladı.Bu işlem tam bir buçuk saatini aldı.Resmin bittiğinden emin olduktan sonra;"abla,hadi artık yatağına gir,uyu,resmini tamamladım"dedi.Eğer bitmeden uyandırıp bunu yapacağını söyleseydi,o buna izin vermezdi…Ablası şaşkın bir şekilde,rüyada olduğunu düşünerek,kardeşinin yüzüne önce anlamsız gözlerle baktı.Sonra,bitmiş resmi görünce;gözlerine inanamadı,"Ay,Hülya,sağol ya!…Rüya mı bu!Çok iyi oldu bu ya!"dedi ve uykuya daldı yumuşacık yorganına sarılarak…Sevgi miydi bu?Sevgiydi evet…

Ödevi hocaları tarafından beğenilmiş,önemli bir not almıştı.Ablam bana çok şey öğretti akademik resim eğitimi adına…Ve grafikerlik yaşantısı süresince,bu mesleğin incelikleriyle de tanışma fırsatı buldum sayesinde…Teşekkürler abla…

Elvin Hülya Ç.
12.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Hayatımdaki Altı Özel İnsana 1/Babama…

Ekleyen: Tarih: Eki.14, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Minik eli,kaybolmuştu o büyük elin içinde…Sıcacıktı…Sevgi bu muydu?Büyük adımlar atıyordu genç adam ama O,o adımlara yetişirken zorlanıyordu.Birlikte yürüyorlardı,elini bırakmıyordu.Cadde kalabalıktı!Ya elinden kurtulursa,ya arabaların önüne düşüverirse diye tedirgindi her halde genç adam!?Birlikte istiklal caddesini geçip bir hana girdiler.Dört kat merdiven çıktıktan sonra bir kapıyı açtı genç adam.İlk kez orda bıraktı elini küçük kızın.İçeri girdiklerinde kızın dili tutuldu sanki.Hiç böyle bir yer görmemişti.Yıllar sonra Dolmabahçe sarayında gördüğü tarz perdeler vardı ve o tarz koltuklar…Ama yine de küçük düşünceleriyle o yeri çok sevmişti.İçeri girdiler.Burası bir işyeriydi.Babası küçük kızı bir sandalyeye oturttu ve yarım dikilmiş bir ceketle ilgilenmeye başladı.Birazdan kapının zili çaldı.Çok temiz yüzlü bir adam ve ardından birkaç kişi daha içeri girdiler.Küçük kız kapı aralığından içerisini görüyordu.O yarım ceketi temiz yüzlü adamın üzerine giydirdi babası ve iğneyle tutturdu birkaç yerini.Sonra ölçüler aldı.Üzerinden çıkardı ve elbise ile ilgili konuştular  sonra gelenleri uğurladı babası…

Birkaç yıl sonra okuma yazma öğrendiğinde gazetelerde o temiz yüzlü kişinin adını da okudu küçük kız: Bülent Ecevit !..


Babası küçük kıza hep "Hül" derdi.Yıllar geçti ve kimsenin ona Hül demesine izin vermedi küçük kız.Çünkü bir tek babası ona Hül diyebilirdi.O baba sevgisinin sözüydü,baba’nın ifadesiydi…Sıcacık bir baba sözü;”Hül,çocuğum”… Hiç Hülya demedi,birkez bile!..Babam benim,birtanem…Gittiğin yerde umuyorum ki,mutlusundur.

Elvin Hülya Ç.

2.Kasım.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

2 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Ayrılık Mektupları/Hoşçakal…

Ekleyen: Tarih: Ağu.02, 2010, Kategorisi: Ayrılık-Hasret Yazıları..., Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Pek bir şey istemedim senden… Minik isteklerim bir dilekti sadece;biraz sevgi kırıntısı,biraz ilgi…En küçüğünden istedim;küçücük…"Sana yazamıyorum" diye başlayan sözler var satırlarında.Aslında kendine yazıyorsun bunları,veremediklerin üzüyor seni.Nedenlerin var biliyorum.Saygı duymaktan başka ne gördün ki benden…Bana bir şey anlatmana gerek yok zaten.Aslında yüreğimde sakladıklarıma göndermeler yaptığının da farkındayım.Kelimelerin ardına gizlenmiş saklı bahaneler bunlar biliyorum.
Senin yüreğine o kadar büyük bir dünyayı sığdırdım ki ben…Dolum dolumdum.Gerçekten sevdim.İçtendim en ince detayına kadar…Sevimliydim.Sıkmadım hiç.Kapris yapmadım.Üzmedim seni…Dünyanı güzelleştirmekten  başka isteğim yoktu pek.Şimdi tasımı tarağımı toplayıp giderken,bıraktığım boşluğu hiç bir kul dolduramayacak onu da biliyorum.Bu içi çürümüş insanlık dünyasında taze bir meyve olarak kalma mücadelesi veriyorum işte…Sıkma canını…
Ben de gideyim artık,üzmeyeyim seni daha fazla;yazmak zorunda olmadığını hissedebilmen için…
İyi bak kendine olur mu?
Yanaklarından öpüyorum ve seni allaha emanet ediyorum…
Hoşçakal…

 

Elvin Hülya Ç.
2 Ağustos 2010

Sevgili Serdar’ın Ayrılık Mektupları yazı dizisine bir katkım olsun istedim…

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

4 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Alışmışım…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Alışmışım…Seni hatırlatan şarkılar göz yaşlarına boğmuyor beni artık…Olmayışlarında yaptığım gibi,hiç seni yaşamamışım gibi yaşıyorum hayatı kimi zaman.Nasılda içim burkulurdu şarkımızı dinlerken;artık burkulmuyor!..Alışmışım…Sana ihanet etmişim gibi düşünmüyorum eskisi gibi,sensiz geçen düşüncelerim yüzünden…Sen orada bensiz yaşarken,ben burda senli olmanın eşitsizliğinden istifa ediyorum.Mecnun,Leyla’yı son gördüğünde onu tanımamış;aşka o kadar aşıkmış ki,aşkın kendini kutsallaştırmış gözünde.O hesap!..Senli zamanlarımı düşlüyorum sensiz zamanlarımda;içi buram buram sevgi kokuyor.Seviyorum seni sensiz sevmeyi de ben…Hiç sevgisiz kalmıyorum;sevgi hep yanımda…Bana ilham veren rüzgarlarına bakıp serinlemeyi seviyorum.Yüzüme vuran kış güneşini de…Seni seviyorum ben…Soğuk mevsimin üşüten yakıcılığında seninle ısınmayı seviyorum.Yokluğunu,en az varlığın kadar seviyorum.Sen denince hep sevgi geliyor aklıma;nefrete ulaşmaktan bahsetmiyor gönlüm.Sevmiyor nefreti…Hem bana yakışmaz ki,senli sözlerime nefreti konuk etmek…Seni hep sevgiyle anıyorum…Alışmışım sensiz senli olmaya,varlığın ve yokluğun arasındaki yolculuğa…

Elvin Hülya Ç.
24.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı :, , D.E.V.A.M.I...

Başlangıçlarım Olmalıydı Benim Hep…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...


Başlangıçlarım olmalıydı benim hep…Sonlara hüznümü yatıramıyorum,içim kaldırmıyor.Sevinçlere  yetecek gücü,acılara yetiremiyorum.Yatamıyorum sensizliklere sabah ayazlarında;olamıyor sensiz!..Hüznümün yükü zaten omuzlarımda sen iken,daha ne yükleneyim ki,ben?..Nerden alayım gücümü,kime sarılayım?Kim sen ki?..Kim sen gibi kokar ki,sen gibi bakar?..O ellerin yok mu?Kimin eli sen gibi avuçlar ellerimi,ısıtabilir ki?!..Her gece rüyalarımda portreni çizmekten yoruldum!Ben nereye kaçsam,neden senle çarpışıyorum?Neden her yerdesin;adım atsam hayalinle yüzleşiyorum?!..Ama hayaline sarılamam ki!..Bu acıyı nasıl yaşarım ki,ben?
İliklerime kadar göz yaşı dökerken nasıl parlar gözlerimin feri?
Ey!Sen gün yüzlüm nerdesin?Artık üzme ne olur beni…

Elvin Hülya Ç.
23.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

İçim Hüzün İçiyor…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

İçim hüzün içiyor,akıp gidiyorum bazen geceye,bazen güne…Ben’likten çıkmak istiyorum,bakıyorum yine benim…Ben benden kurtulamıyorum!Bir bakıyorum senim;kurtulamadığım da sen!..
Göz çukurlarımdaki su birikintilerinde yıkanmaktan yoruldum.Arındıramadım üzerimde bıraktığın sevgiyi;ne aksın gitsin istedim üzerimden,ne de kalsın tüm zerrelerimde!..Ben bilemedim!Nereye dönsem,elimi nereye değsem sana dokunuyorum.Ama artık ben sevginin acıtan kesiklerine dokunamıyorum birtanem.Çok acıyor!..Senden kopabiliyor mu bu yürek gör işte…Ben sana,sen bana karışmışız bir kere.Ayrışamıyor benliğim,benliğinden…Ruhum,ruhuna dokunsun yeter diyorum;yetmiyor!Yetmiyor!..Ellerine dokunmak istiyorum…Gözlerine bakmak…Sana sarılmak istiyorum doya doya;sarılmak…Seni hissetmek istiyorum…Seninle olmak,sen olmak istiyorum hep…

Ben ne çok şey istiyorum…

Elvin Hülya Ç
20′Aralık’2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Küçücüktü…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Küçücüktü…

Küçücük kalbi arnavut kaldırımlarında attı ilk kez.Derin ve hızlı nefesinin buharı dar sokakların karanlığında karıştı havaya…Tek tük ayak sesleri soğukta yankılanırken giyindi ilk cesaret giysisini bedenine…O küçücükken büyük yaşamayı öğrendi.O çok küçüktü büyüklerin hayatında.Loş sokak lambalarının yaydığı ışıkta büyüyen gölgeler ve minicik ayaklarının çelimsiz adımları…Sevgisiz nefes alan insan silüetleri arasında,sıcacık köşe arayışları…O hep böyle yaşadı çocukluğunu…Tekti yüreği,yalnızdı,küçüktü…Sevgiyi bilmiyordu ama öyle bir sıcaklığın varlığını hissediyordu.Hisleri o zamanlarda bile çok kuvvetliydi.Narin vücudu,sevimliliği hep dikkat çekerdi.Çok güzel bakardı o ela ve haki…İçini delerdi bakışları karşısındakinin;eriyiverirdi içi…O içine bakardı insanın,özüne;ta!özünün özüne…
O hala öze bakıyor,özünden bakıyor Hülya’ca…Ve özünü yazıyor;tırnaklarıyla kazıyarak öğrendiği sevgiyi,özünden döküyor…

29.Ekim.2008
Elvin Hülya Ç.

 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Senden Vazgeçmek…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Senden Vazgeçmek…

Senden vazgeçmek nedir bilir misin?Senin uğradığın mekanlara uğramamak,adımladığın yerlerde adım atmamak…Sana bakmamak…Senden vazgeçmek,sensizliğe alışmak!..Alıştım sensizliğe ben.Şimdi gelsen ne olur?İçimde kıpırdanır mı o ılık ılık akan nehirler?Parlar mı acaba gözlerimdeki ışık seni gördüğümde yine?Bir çocuk sevinciyle atlarmıyım boynuna?Alıştım birtanem…Artık acıtmıyor canımı sensizlikler!..Git,istediğin kadar yürü,bensizliklere…

17′Ekim’2008
Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Reddetmiştim Seni…

Ekleyen: Tarih: Ağu.01, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Yazıları, Özümden Dökülenler...

Reddetmiştim seni…Şaşırmıştın!Böyle bir yakışıklılık,asalet nasıl reddedilir diyordun kendi kendine biliyordum…Aramadım seni aylarca…Dayanamamış bir haber ulaştırmıştın.Yine seninle çok ilgili değildim.Kıskandırmaya çalışmıştın,ilk günlerde de,sonrasında da…Kıskanmamıştım.Zaten reddetmemin en büyük sebebi de buydu…Bir başka yürekle gizli tehditlerde bulunanlara hiç tahammülüm yoktur.Gönlü başkasına meyledene,bunu rol de olsa yapana dönüp bakmam ben!Gönlü benimle dolmalı karşımdaki yüreğin…Beni sevmeli,değer vermeli değil midir aslolan?Bu yoksa arada bir duygusallık olabilir mi?Sevda olabilir mi?Saygının orada yaşamayacağını düşünürüm ben;yoktur da zaten orada…Gelmiştin!Kapıma kadar gelmiştin!Bulamadın yine beni…Karşılaşmamak için bin dereden su getirmiştim.İşlerim çoktu,orada değildim.Ne kadar mücadele etmiştin benim için!Ne kadar meşgul etmiştim kafanı…Sonunda görebildin beni.Muhteşemdin.Aynı düşüncelerle yaklaşmıştın bana da…Sanki hiç birşey olmamış,onca yaşanan köşe kapmaca yokmuş gibi devam ettik duygusallığımıza…Sevmiştim seni aslında;sevilmeyecek gibi değildin ki…Ne güzel senle olmak.Seni sevmek,her anımı seninle paylaşmak…Deniz gözlerinin yeşilliğinde sandalla dolaşmak,bakışlarında kaybolmak…Ellerini hep sevdim senin;sıcacık bir sevgi sandığı sanki…Şevkat abidesisin sen gözümde;o kadar ki,başımı aşağı indiremiyorum,yukarılardasın.İlginle sarmalanmış,ısınmakla meşgulüm sevgi bakışlım…Ben sana aşığım…

5′Nisan’2009
Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Yorumlar Kapalı : D.E.V.A.M.I...

Şu an çevrimiçi:

Tavsiye Ettiğim Siteler!

Beğendiğim Siteleri Sizlere Tavsiye Ediyorum...