Sözlerin Sultanı

BÄ°LÄ°YORUM KÄ°…

Biliyorum ki,herkesin bir derdi var.Her anımızı da huzurlu yaÅŸamıyoruz insanlar olarak ama ÅŸunu unutmayın ne yaparsak yapalım olacak olan gerçekleÅŸiyor.Hayatı olduÄŸu gibi yaÅŸayın ve yaÅŸadıklarınızın da güzel tarafını görün,negatif yönler bize sadece sıkıntı yükler.Sırtınıza dertleri yükleyerek hayatı iyice ağır hale getirmeyin,bunun adı yaÅŸam olmaz zaten…Tüm uzak doÄŸu felsefeleri insanı deÄŸerli kılar,insan kendine verdiÄŸi deÄŸer ölçüsünde kıymetlenir.Sizler Allah tarafından özenerek yaratılmışsınız,sizlere bir kıymet ve fırsat verilmiÅŸ.Allahın verdiÄŸi deÄŸerden büyük deÄŸer olur mu,bunu bir düÅŸünün…O yüzden üzülmeyin.Kendinizi hayata bırakın,akıp gidin.Ona muhalefet etmek,çabalamak sadece sizi yorar.Sevgiden ve pozitif düÅŸünceden vazgeçmeyin…Bizi sevmeyen de olur seven de,hepsi kabulümüz.

Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

SÖZLERE SULTAN OLMAK

Ä°letiÅŸim kurduÄŸum insanlarda sadece
sevgi devam ettirir diyaloÄŸumu.
Kimseye menfaat için yaklaÅŸamadım.
Bu iki yüzlülüktü çünkü.
Hatta kimseden birÅŸey istememek gibi bir huyumun
olması da bundandır.
EÄŸer ki,
bir Allah kulundan ben birÅŸey istemiÅŸsem o zaman onu
gerçekten seviyorum demektir.
Ona verdiÄŸim deÄŸeri bu ifade eder bende…
Verebildiklerimi verir çekilirim kabuÄŸuma.
Çok uÄŸraÅŸmam insanlarla ben,
beklentim de yoktur o yüzden.
Sevgimi verir,karşılığını alma çabasına girmem.
Biryerlerde baÄŸdaÅŸ kurup,
temiz havayı ve çiçek kokularını içime çekiyorumdur.
Kimsenin yaÅŸanmışlıklarına çenemi düÅŸürmem.
Ben beni bilir,beni eÄŸitirim.
Cehalet kendini aşsın insanoğlunda,
asılsın bacağından dünyada;
ahirete hesap dizsin…
Bana sevgiden haber verin.Var mı yüreÄŸinde sevgi;
çiçeÄŸin rengine…Çocuk gözlerdeki umuda…
Kanadı kırık kuÅŸun çırpınışına…
Ben ordayım iÅŸte…
Hele para hiç demeyin;karnım açken sadaka vermenin
erdemine ermiÅŸim.
Ä°nsanın aczine çizdiÄŸim onca kelime
armağan olsun insan aklına.
İnsanlar olmak istediklerini yakıştırırlar ya kendilerine,
baksan alakasız yakıştırmalardır bunlar.
Bir bilseler "aynası iştir kişinin lafa bakılmaz"
sözünün anlamını,
çeliÅŸkilerine kadeh kaldırırlardı.
Ä°ÅŸte o yüzden beni ortaya serdiklerim,anlatır.
Yalınlığa,dinginliÄŸe,özün saflığına,ruhun temizliÄŸine
sermiÅŸim yüreÄŸimi…
Herkes konuÅŸur,ben susarım…
Konuştuklarım hissettiklerimdir.
O yüzden tek söze dünyayı sığdırırım.
Bir de doÄŸru derim sözü,yoksa küserler bana…

Sözlere sultan olmak ne büyük sorumluluktur bilirmisiniz?..

DSN34/Elvin Hülya Ç.
12 Mayıs 2011

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

YÜZMEYÄ° Ä°YÄ° ÖÄžRENMEK GEREK

        Espirili sözler denizin üzerindeki yakamoz gibidir.Suyun üzerindeki renkler hayatın renkleridir adeta…

        Ayakları denizde kuma deÄŸdiÄŸinde güvende hisseder yüzme bilmeyen…YaÅŸamını emniyete alır ki,insan huzurlu olsun,kolay yaÅŸasın.Güvenle konuÅŸur,saÄŸlamdadır çünkü…Ancak dibe inmek her insanın harcı deÄŸildir.Sadece iyi yüzme bilen denizin derinliklerine iner.Gezer mercanların,kayalıkların arasında…Karşısına çıkan çeÅŸitli canlıları inceler,muhakeme yapar.Hayatın anlamını derinlerde arayan bilgeler gibi…Derin konuÅŸur,mana vardır her sözünde;keÅŸfetmiÅŸtir gerçekleri…Kendi gibi birilerini bulmak da hiç kolay deÄŸildir.Engin diplerde dolaÅŸabilecek bir dost yoktur çoÄŸunca.Orada durmak zordur,boÄŸulur insan.Feyz almak,zevkle vecizeler sunmak,her insana has bir özellik deÄŸildir.
        Kimi yakamozlarda ÅŸen kahkahalar atar,kimi güvende büyük laflar eder sırf laf olsun diye ve inanmadan;iÅŸte öylesine…Kimi de uçsuz bucaksız gerçeÄŸin içinde derinlerde yaÅŸar.

Hayat bir okyanustur aslında!..

Yüzmeyi iyi öÄŸrenmek gerek!

Elvin Hülya Ç
16 Aralık 2010

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

KADÄ°R,KIYMET BÄ°LMEK GEREK

Bugün ÅŸöyle içten bir yazı yazarak açayım günü ve gözlerimi yeni güne kapatayım, erken saatte uyanmak üzere…

Aylardır bu içimdeki detayı yazmak istiyordum,kısmet bu güneymiÅŸ.Umarım kimse üzerine alınmaz.
Her insanın kendine göre kuralları vardır muhakkak..Olması da gerekir.Bu onun kiÅŸiliÄŸinin bir parçasıdır.Ha! kimi de önüne geleni yaÅŸar.Bu bir eksiklikmidir;hayır!Spontane bir yaÅŸamı seçmiÅŸtir,başımız gözümüz üstüne.DoÄŸru yanlış kavramlarının arasındaki çizgiyi ayırabilsin yeter!
Kimsenin ÅŸahsiyetinde,kiÅŸiliÄŸinde gözümüz yok.Allah kendilerine bağışlasın gani gani…Yalnız ucu bize dokunduÄŸunda dokundurtmam, onu da diyeyim.
Ben hayatımdaki en büyük servetimin kiÅŸiliÄŸim olduÄŸunu bir çok kez tekrar etmiÅŸimdir.Yolumda yürürken,ÅŸöyle kenarlarda çiçek,böcek aÄŸaçların olduÄŸu,kah patika,kah asfalt;önüme taÅŸların,dikenlerin atıldığını gördüÄŸümde o dikenleri atana bakarım ben.Ne kadar saklansa da gönül gözü açık insanlardan gizleyemez onlar kendilerini!Bir”insan”ı hayatımıza almak kolay olmaz o kadar.Çıkarmak ise hiçmi hiç kolay olmaz.Emek verilmiÅŸse eÄŸer,iyice bir düÅŸünür insan…

Huyumdur!

On kere düÅŸünür,bir kere eyleme geçerim.Bir dostlukta,arkadaÅŸlıkta kısaca herhangi bir iliÅŸkide,adına siz ne derseniz deyin,sonuna kadar giderim.Tüm kapıları zorlarım.Elimden gelen herÅŸeyi yaptıktan sonra da,”artık benden bu kadar,yapacağım herÅŸeyi yaptım,gitme vaktidir” derim.Çekilirim.Bundan sonra da kör kuyuya atılmış o beraberlik biter,geri dönülmemesiye…
Åžimdi iÅŸin ÅŸu yönü var bir de!
Gönlünle seversin bir dostu.O’na hiçbir yanlışı yakıştıramazsın.Sonra yavaÅŸ yavaÅŸ çıkar karşına sana karşı yaptığı hatalar,riyakarlıklar.Hele hele hiç beklemediÄŸin  bir kiÅŸilik(siz)le karşılaşırsın ki,uÄŸradığın hayal kırıklığı daÄŸ boyu olur.Ardını dayadığını saÄŸlam bir daÄŸ zannederken ayaklarının uçurumun kenarında olduÄŸunu görürse insan,ona daÄŸ diyebilir mi artık?Ne yapar,oradan uzaklaşır ve gider deÄŸil mi?Hadi ÅŸimdi ben dağım desin bakalım! Kim inanır buna? Kim güvenir? Uçurumu neyle dolduracak;yoluma attığı taÅŸlarla mı?
Çok zor çıkarırım ben hayatımdan insanı ama klavuza ihtiyacım olmaz benim.Hele hele herÅŸey alenen görülüyorsa!
Şimdi bu yazıyı niye mi yazdım?
O uçurumu doldurmak için aylardır çaba sarfeden ojeli tırnaklı bir kiÅŸilik için.ArkadaÅŸ diyemeyeceÄŸim,dost hiç diyemeyeceÄŸim.
YüreÄŸimi sokakta bulmadım ben!

Allahın selameti üzerine olsun…

Elvin Hülya Ç.

12 Aralık 2010

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Ä°sterdim ki,çocuk gibi sevileyim;hep sevgi benden beklenmesin,kelam da…
Ä°sterdim ki,özgürce çekinmeden verdiÄŸim sırlar hep verdiÄŸim canda kalsın,baÅŸka kulaklara savrulmasın,özelime saygı duyulsun;yaptığım gibi,incindiÄŸim bilinsin…
Ä°sterdim ki,benden aldıkları büyük sevgi yetsin;kendimden eksiltecek sevgi(sizlik)leri  vermem istenmesin,vermediÄŸimde küsülmesin…
Ä°sterdim ki, söyleyemediklerimi hareketlerimle anlattığımda;anlaşılabileyim…
Ä°sterdim ki, sadece ben verdiÄŸimde alabildiÄŸim dostluklar olmasın…
Ä°sterdim ki, ruhumu okuyabilen insanlarım olsun ;kendimi hep anlatmak zorunda kalmayayım…
Ä°sterdim ki, taktir edilebileyim,mükafatlandırılayım,sadece hak ettiÄŸim kadarıyla,fazlası da deÄŸil;çabamın görüldüÄŸünü bileyim…
Ä°sterdim ki, adalet duyguma saygı duyulsun,hesap sorulmasın;sormadığım gibi…
Ä°sterdim ki, yanlış sözcüklerle canım acıtılmasın;sabırla güzel sözlere sığınılsın…
Ä°sterdim ki, sadece anlaşılmayı beklemesinler;bir de anlamayı denesinler…
Ä°sterdim ki,"engel" koyanlar,konuÅŸarak halletsinler,bu bana bir ÅŸey anlatmanın yolu deÄŸil;anlamam…
Ä°sterdim ki,beni zorla kendilerinden uzaklaÅŸtırma çabasında olmasınlar…
Ä°sterdim ki, hep saygı duyulsun yaÅŸantıma;kendime,insanlarıma duyduÄŸum saygı gibi…
Ä°sterdim ki,yalan ve dalavereyle birÅŸeyler elde edilmek istenmesin,mertçe söylensin herÅŸey!!Böyle insanlar zavallıdır gözümde benim,saygıyı hiç hakedemezler…
Ä°sterdim ki,sakladıkları gerçekleri açığa çıktığında daÄŸ gibi "insan"lar gözümde ufalıp küçülmesin ki,bir tek yalanı affetmem!!

Evet,isterdim ki…
              
                    Sevgi tüm bu olumsuzlukları silsin…
                                 Sadece isterdim…

Ben yine aynı benim,deÄŸiÅŸmek istemezdim;deÄŸiÅŸmedim,deÄŸiÅŸmem…
                   

Elvin Hülya Ç.                   
4.Ekim.2008 ve Bugün 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Ben bilmiyor muyum hayatı?..Bilmiyor muyum yaÅŸamdaki yanlışları?..Ben büyük acıların,umutsuzlukların içinden çıkıp geldim!Bugün tecrübe denen ÅŸey bendeyse eÄŸer,yaÅŸanmışlıklarımı baÅŸarmışım demektir.Bugün hala sevgiden bahsedebiliyorsam;tüm çirkinliklerin arasından kendimi koruyup gelmiÅŸimdir!Acı mı;alasını yaÅŸadım…Ölümlerim oldu,kalkmamasıya yatışlarım bir çok hastane köÅŸelerinde…Ä°thamlar altında mı kalmadım?Sevgisizliklerle mi cezalandırılmadım?Eksik olanlarla mı yetinmedim?Daha neler neler!..Saymayacağım!BildiÄŸim bir tek ÅŸey var;burdayım ve hala yaşıyorum.Hem de çok mutlu…Acılarımı öÄŸüttüm ben.Sıkıntıların hayatı renklendiren yaÅŸayışlar olduÄŸunu bildim;hep mutlu olmanın insanı sıkacağını da…"Rahat battı"lar yaÅŸamamak için,dertlerden ayrı feyz aldım ben.Cesaretim,tüm yaÅŸanmışlıklardan saÄŸ çıkmamla ilintilidir.Benim cüretlerim;korkusuzluÄŸumdandır,deneyimlerimdendir ve baÅŸarılarımdandır.Çabam,cesaretimin hiç kırılmamasındandır.Paralel yaÅŸarım ben hayatı;miktarlarını ayarlayarak,herÅŸeyi tadında,yerinde…Ayarım kaçmaz benim!Denge bende bakidir.Dengeyi kaybetmeye meyillendiÄŸimde ilk tokadı kendime ben vururum;kimseye bırakmam!Eyvallah etmem zalime;direncim inadını kırar onların!Delicesine yaÅŸarım hayatı,bir çocuk gözüyle bakarım ona.Aldıklarını verdiklerini bilirim.ALLAH’ıma hep ÅŸükrederim!!!Benim yoldaşım hep ALLAH’tır.Ben "O"na güvenirim ve bir tek "O"na dayarım sırtımı!Bir de kendime;gerisi hikaye!..Bu yüzden "O"nun sözüyle severim insanları;"O" sev der ben severim,düÅŸmanımı bile!..Beni bilen bilir;ben,doÄŸru derim!Yalana meyl etmem,"doÄŸru söze kanıt gerekmez",kanıt toplamakla uÄŸraÅŸacak vaktim yok benim!
Sözün özü;çalışırım,severim ve iyi yaÅŸarım.YaÅŸamdan aldığım anlam "budur" benim!

"Ben çok güzel severim…"

Elvin Hülya Ç. / 2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

O Marmara Üniversitesi,Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’ni üçüncülükle kazanmış yetenekte biri…Aynı Akademiyi yine üçüncülükle bitirdi!Grafik Bölümünü…Åžimdi bir grafiker…Bir tarzı var…O tarzıyla çizdiÄŸi resimlerini gören her eÄŸitmeni ve arkadaşı bu,"O" der!Dünya Grafikerler Listesinde ismi olan ilk TÜRK!ResimlediÄŸi bir kitabın küçük,zavallı ve yaÅŸlı bir kediciÄŸi anlatan hikayesi ona bir ödül kazandırdı Japonya’da ve bu listede yer buldu!O benim ablam…Tek kardeÅŸim…

Gözlerinin arasından girmeye zorlanan ışığa inat uyumaya çalışıyordu.Bir kaç kez döndü yatağında…Böyle olmayacaktı.Yarın sabah erken kalkıp okula gitmesi,uyuması gerekiyordu.Gözlerini tamamen açtı.Ardına döndü ve karşı yataÄŸa baktı.Ev soÄŸuktu,kaloriferler yanmıyordu…Ablası battaniyeyi sırtına sarmış,yarına yetiÅŸmesi gereken bir karakalem ödevi tamamlamak için yatağın içinde oturmuÅŸtu.Bu tam bir oturuÅŸ deÄŸildi.Çünkü,hafifçe duvara yaslanmış bir ÅŸekilde uykuya yenik düÅŸmüÅŸ ama eli beyaz kağıdı bırakmamıştı.DiÄŸer elinde de kalemi…Ä°nsan okuduÄŸu bölümü bu kadar çok sevebilir miydi?Bu kadar titiz çalışmak,özen göstermek herkese has bir özellik miydi?YavaÅŸça kalktı.Ablasının elinden kağıdı ve kalemi kurtarıp,kendi yatağına döndü.Gerekli malzemeleri de yanına alarak…Ablası zaten sert zeminli bir dosya üzerine yerleÅŸtirmiÅŸti bu 70×50 ebatlarındaki kağıdı…Üzerindeki resimde uzayda uçuÅŸan araba parçaları vardı:Bujiler…Somunlar…Bunlara benzer bir çok farklı ve karışık metal parçalar…Tüm resim bitmiÅŸ sadece zemindeki gölgelendirme kalmıştı.Biliyordu ki,ablası zemin için  bir gün uÄŸraşır ve orayı doldururdu…Kalemi eline aldı ve zemin efektlerini doldurmaya,gölgelendirmeye baÅŸladı.Bu iÅŸlem tam bir buçuk saatini aldı.Resmin bittiÄŸinden emin olduktan sonra;"abla,hadi artık yatağına gir,uyu,resmini tamamladım"dedi.EÄŸer bitmeden uyandırıp bunu yapacağını söyleseydi,o buna izin vermezdi…Ablası ÅŸaÅŸkın bir ÅŸekilde,rüyada olduÄŸunu düÅŸünerek,kardeÅŸinin yüzüne önce anlamsız gözlerle baktı.Sonra,bitmiÅŸ resmi görünce;gözlerine inanamadı,"Ay,Hülya,saÄŸol ya!…Rüya mı bu!Çok iyi oldu bu ya!"dedi ve uykuya daldı yumuÅŸacık yorganına sarılarak…Sevgi miydi bu?Sevgiydi evet…

Ödevi hocaları tarafından beÄŸenilmiÅŸ,önemli bir not almıştı.Ablam bana çok ÅŸey öÄŸretti akademik resim eÄŸitimi adına…Ve grafikerlik yaÅŸantısı süresince,bu mesleÄŸin incelikleriyle de tanışma fırsatı buldum sayesinde…TeÅŸekkürler abla…

Elvin Hülya Ç.
12.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Minik eli,kaybolmuÅŸtu o büyük elin içinde…Sıcacıktı…Sevgi bu muydu?Büyük adımlar atıyordu genç adam ama O,o adımlara yetiÅŸirken zorlanıyordu.Birlikte yürüyorlardı,elini bırakmıyordu.Cadde kalabalıktı!Ya elinden kurtulursa,ya arabaların önüne düÅŸüverirse diye tedirgindi her halde genç adam!?Birlikte istiklal caddesini geçip bir hana girdiler.Dört kat merdiven çıktıktan sonra bir kapıyı açtı genç adam.Ä°lk kez orda bıraktı elini küçük kızın.Ä°çeri girdiklerinde kızın dili tutuldu sanki.Hiç böyle bir yer görmemiÅŸti.Yıllar sonra Dolmabahçe sarayında gördüÄŸü tarz perdeler vardı ve o tarz koltuklar…Ama yine de küçük düÅŸünceleriyle o yeri çok sevmiÅŸti.Ä°çeri girdiler.Burası bir iÅŸyeriydi.Babası küçük kızı bir sandalyeye oturttu ve yarım dikilmiÅŸ bir ceketle ilgilenmeye baÅŸladı.Birazdan kapının zili çaldı.Çok temiz yüzlü bir adam ve ardından birkaç kiÅŸi daha içeri girdiler.Küçük kız kapı aralığından içerisini görüyordu.O yarım ceketi temiz yüzlü adamın üzerine giydirdi babası ve iÄŸneyle tutturdu birkaç yerini.Sonra ölçüler aldı.Üzerinden çıkardı ve elbise ile ilgili konuÅŸtular  sonra gelenleri uÄŸurladı babası…

Birkaç yıl sonra okuma yazma öÄŸrendiÄŸinde gazetelerde o temiz yüzlü kiÅŸinin adını da okudu küçük kız: Bülent Ecevit !..

Babası küçük kıza hep "Hül" derdi.Yıllar geçti ve kimsenin ona Hül demesine izin vermedi küçük kız.Çünkü bir tek babası ona Hül diyebilirdi.O baba sevgisinin sözüydü,baba’nın ifadesiydi…Sıcacık bir baba sözü;”Hül,çocuÄŸum”… Hiç Hülya demedi,birkez bile!..Babam benim,birtanem…GittiÄŸin yerde umuyorum ki,mutlusundur.

Elvin Hülya Ç.

2.Kasım.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Pek bir ÅŸey istemedim senden… Minik isteklerim bir dilekti sadece;biraz sevgi kırıntısı,biraz ilgi…En küçüÄŸünden istedim;küçücük…"Sana yazamıyorum" diye baÅŸlayan sözler var satırlarında.Aslında kendine yazıyorsun bunları,veremediklerin üzüyor seni.Nedenlerin var biliyorum.Saygı duymaktan baÅŸka ne gördün ki benden…Bana bir ÅŸey anlatmana gerek yok zaten.Aslında yüreÄŸimde sakladıklarıma göndermeler yaptığının da farkındayım.Kelimelerin ardına gizlenmiÅŸ saklı bahaneler bunlar biliyorum.
Senin yüreÄŸine o kadar büyük bir dünyayı sığdırdım ki ben…Dolum dolumdum.Gerçekten sevdim.Ä°çtendim en ince detayına kadar…Sevimliydim.Sıkmadım hiç.Kapris yapmadım.Üzmedim seni…Dünyanı güzelleÅŸtirmekten  baÅŸka isteÄŸim yoktu pek.Åžimdi tasımı tarağımı toplayıp giderken,bıraktığım boÅŸluÄŸu hiç bir kul dolduramayacak onu da biliyorum.Bu içi çürümüÅŸ insanlık dünyasında taze bir meyve olarak kalma mücadelesi veriyorum iÅŸte…Sıkma canını…
Ben de gideyim artık,üzmeyeyim seni daha fazla;yazmak zorunda olmadığını hissedebilmen için…
Ä°yi bak kendine olur mu?
Yanaklarından öpüyorum ve seni allaha emanet ediyorum…
HoÅŸçakal…

Elvin Hülya Ç.
2 AÄŸustos 2010

Sevgili Serdar’ın Ayrılık Mektupları yazı dizisine bir katkım olsun istedim…

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Alışmışım…Seni hatırlatan ÅŸarkılar göz yaÅŸlarına boÄŸmuyor beni artık…Olmayışlarında yaptığım gibi,hiç seni yaÅŸamamışım gibi yaşıyorum hayatı kimi zaman.Nasılda içim burkulurdu ÅŸarkımızı dinlerken;artık burkulmuyor!..Alışmışım…Sana ihanet etmiÅŸim gibi düÅŸünmüyorum eskisi gibi,sensiz geçen düÅŸüncelerim yüzünden…Sen orada bensiz yaÅŸarken,ben burda senli olmanın eÅŸitsizliÄŸinden istifa ediyorum.Mecnun,Leyla’yı son gördüÄŸünde onu tanımamış;aÅŸka o kadar aşıkmış ki,aÅŸkın kendini kutsallaÅŸtırmış gözünde.O hesap!..Senli zamanlarımı düÅŸlüyorum sensiz zamanlarımda;içi buram buram sevgi kokuyor.Seviyorum seni sensiz sevmeyi de ben…Hiç sevgisiz kalmıyorum;sevgi hep yanımda…Bana ilham veren rüzgarlarına bakıp serinlemeyi seviyorum.Yüzüme vuran kış güneÅŸini de…Seni seviyorum ben…SoÄŸuk mevsimin üÅŸüten yakıcılığında seninle ısınmayı seviyorum.YokluÄŸunu,en az varlığın kadar seviyorum.Sen denince hep sevgi geliyor aklıma;nefrete ulaÅŸmaktan bahsetmiyor gönlüm.Sevmiyor nefreti…Hem bana yakışmaz ki,senli sözlerime nefreti konuk etmek…Seni hep sevgiyle anıyorum…Alışmışım sensiz senli olmaya,varlığın ve yokluÄŸun arasındaki yolculuÄŸa…

Elvin Hülya Ç.
24.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

BaÅŸlangıçlarım olmalıydı benim hep…Sonlara hüznümü yatıramıyorum,içim kaldırmıyor.Sevinçlere  yetecek gücü,acılara yetiremiyorum.Yatamıyorum sensizliklere sabah ayazlarında;olamıyor sensiz!..Hüznümün yükü zaten omuzlarımda sen iken,daha ne yükleneyim ki,ben?..Nerden alayım gücümü,kime sarılayım?Kim sen ki?..Kim sen gibi kokar ki,sen gibi bakar?..O ellerin yok mu?Kimin eli sen gibi avuçlar ellerimi,ısıtabilir ki?!..Her gece rüyalarımda portreni çizmekten yoruldum!Ben nereye kaçsam,neden senle çarpışıyorum?Neden her yerdesin;adım atsam hayalinle yüzleÅŸiyorum?!..Ama hayaline sarılamam ki!..Bu acıyı nasıl yaÅŸarım ki,ben?
Ä°liklerime kadar göz yaşı dökerken nasıl parlar gözlerimin feri?
Ey!Sen gün yüzlüm nerdesin?Artık üzme ne olur beni…

Elvin Hülya Ç.
23.Aralık.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Ä°çim hüzün içiyor,akıp gidiyorum bazen geceye,bazen güne…Ben’likten çıkmak istiyorum,bakıyorum yine benim…Ben benden kurtulamıyorum!Bir bakıyorum senim;kurtulamadığım da sen!..
Göz çukurlarımdaki su birikintilerinde yıkanmaktan yoruldum.Arındıramadım üzerimde bıraktığın sevgiyi;ne aksın gitsin istedim üzerimden,ne de kalsın tüm zerrelerimde!..Ben bilemedim!Nereye dönsem,elimi nereye deÄŸsem sana dokunuyorum.Ama artık ben sevginin acıtan kesiklerine dokunamıyorum birtanem.Çok acıyor!..Senden kopabiliyor mu bu yürek gör iÅŸte…Ben sana,sen bana karışmışız bir kere.Ayrışamıyor benliÄŸim,benliÄŸinden…Ruhum,ruhuna dokunsun yeter diyorum;yetmiyor!Yetmiyor!..Ellerine dokunmak istiyorum…Gözlerine bakmak…Sana sarılmak istiyorum doya doya;sarılmak…Seni hissetmek istiyorum…Seninle olmak,sen olmak istiyorum hep…

Ben ne çok ÅŸey istiyorum…

Elvin Hülya Ç
20′Aralık’2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Küçücüktü…

Küçücük kalbi arnavut kaldırımlarında attı ilk kez.Derin ve hızlı nefesinin buharı dar sokakların karanlığında karıştı havaya…Tek tük ayak sesleri soÄŸukta yankılanırken giyindi ilk cesaret giysisini bedenine…O küçücükken büyük yaÅŸamayı öÄŸrendi.O çok küçüktü büyüklerin hayatında.LoÅŸ sokak lambalarının yaydığı ışıkta büyüyen gölgeler ve minicik ayaklarının çelimsiz adımları…Sevgisiz nefes alan insan silüetleri arasında,sıcacık köÅŸe arayışları…O hep böyle yaÅŸadı çocukluÄŸunu…Tekti yüreÄŸi,yalnızdı,küçüktü…Sevgiyi bilmiyordu ama öyle bir sıcaklığın varlığını hissediyordu.Hisleri o zamanlarda bile çok kuvvetliydi.Narin vücudu,sevimliliÄŸi hep dikkat çekerdi.Çok güzel bakardı o ela ve haki…Ä°çini delerdi bakışları karşısındakinin;eriyiverirdi içi…O içine bakardı insanın,özüne;ta!özünün özüne…
O hala öze bakıyor,özünden bakıyor Hülya’ca…Ve özünü yazıyor;tırnaklarıyla kazıyarak öÄŸrendiÄŸi sevgiyi,özünden döküyor…

29.Ekim.2008
Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

Senden Vazgeçmek…

Senden vazgeçmek nedir bilir misin?Senin uÄŸradığın mekanlara uÄŸramamak,adımladığın yerlerde adım atmamak…Sana bakmamak…Senden vazgeçmek,sensizliÄŸe alışmak!..Alıştım sensizliÄŸe ben.Åžimdi gelsen ne olur?Ä°çimde kıpırdanır mı o ılık ılık akan nehirler?Parlar mı acaba gözlerimdeki ışık seni gördüÄŸümde yine?Bir çocuk sevinciyle atlarmıyım boynuna?Alıştım birtanem…Artık acıtmıyor canımı sensizlikler!..Git,istediÄŸin kadar yürü,bensizliklere…

17′Ekim’2008
Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…

ReddetmiÅŸtim seni…Åžaşırmıştın!Böyle bir yakışıklılık,asalet nasıl reddedilir diyordun kendi kendine biliyordum…Aramadım seni aylarca…Dayanamamış bir haber ulaÅŸtırmıştın.Yine seninle çok ilgili deÄŸildim.Kıskandırmaya çalışmıştın,ilk günlerde de,sonrasında da…Kıskanmamıştım.Zaten reddetmemin en büyük sebebi de buydu…Bir baÅŸka yürekle gizli tehditlerde bulunanlara hiç tahammülüm yoktur.Gönlü baÅŸkasına meyledene,bunu rol de olsa yapana dönüp bakmam ben!Gönlü benimle dolmalı karşımdaki yüreÄŸin…Beni sevmeli,deÄŸer vermeli deÄŸil midir aslolan?Bu yoksa arada bir duygusallık olabilir mi?Sevda olabilir mi?Saygının orada yaÅŸamayacağını düÅŸünürüm ben;yoktur da zaten orada…GelmiÅŸtin!Kapıma kadar gelmiÅŸtin!Bulamadın yine beni…KarşılaÅŸmamak için bin dereden su getirmiÅŸtim.Ä°ÅŸlerim çoktu,orada deÄŸildim.Ne kadar mücadele etmiÅŸtin benim için!Ne kadar meÅŸgul etmiÅŸtim kafanı…Sonunda görebildin beni.MuhteÅŸemdin.Aynı düÅŸüncelerle yaklaÅŸmıştın bana da…Sanki hiç birÅŸey olmamış,onca yaÅŸanan köÅŸe kapmaca yokmuÅŸ gibi devam ettik duygusallığımıza…SevmiÅŸtim seni aslında;sevilmeyecek gibi deÄŸildin ki…Ne güzel senle olmak.Seni sevmek,her anımı seninle paylaÅŸmak…Deniz gözlerinin yeÅŸilliÄŸinde sandalla dolaÅŸmak,bakışlarında kaybolmak…Ellerini hep sevdim senin;sıcacık bir sevgi sandığı sanki…Åževkat abidesisin sen gözümde;o kadar ki,başımı aÅŸağı indiremiyorum,yukarılardasın.Ä°lginle sarmalanmış,ısınmakla meÅŸgulüm sevgi bakışlım…Ben sana aşığım…

5′Nisan’2009
Elvin Hülya Ç.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZÄ°MLERÄ°N HER HAKKI SAKLIDIR.Ä°ZÄ°NSÄ°Z YAYINLANAMAZ,KOPYALANAMAZ…