Sözlerin Sultanı

ÇİLE DOLMAYACAK

Sensiz geçen geceler
Sanki ateşten gömlek
Ümitsiz bakışlarla
Şafağı arıyorum.
Ruhumun çıkmazında
Beyazlar simsiyah renk
Gördüğüm her serabı
İnan sen sanıyorum.
Kıpkızıl akşamlara
Gözlerim takılıyor
Umutlar insafsızca
Yerlere yıkılıyor
Sana hasret aÄŸlarken
Öksüz gecelerimde
Anılar yaprak yaprak
Üstüme dökülüyor.
Ben seni yıllar yılı
Mecnun gibi sevmiÅŸtim
Senin için ilk ve son
Sevgilim demiÅŸtim.
Ne yazıkki yarınlar
Dün gibi olmayacak
Bu ayrılık sürdükçe
Çilemiz dolmayacak.

Kemal Müftüoğlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

ZAMAN Ä°STERSE

Yalnızca zamandır herşey.
Kara sevdaların
Unutulmaz nefretlerin ÅŸahidi.
Yalnızca zamandır kurtuluş,
Ansızın gelip çatan ölüm
VaroluÅŸ ve de yokoluÅŸ.
Bir ana hasretinde kavuÅŸma sevinci,
Son ÅŸafakta özlenen asker
Zamandır bazen en acı haber.
Yalnızca zamandır anılar
SonsuzluÄŸuyla herÅŸeyi saran.
Hiç geçmesin diye sımsıkı yakaladığın
Bazen hatırladıkça utandığın.
Yalnızca zamandır ayrılık,
Ve bir türlü unutamadığın yar.
Her şey yaşanır zaman yeterse
Yetmezse yoktur tek mutlu anın.
Zaman isterse senindir herÅŸey,
Ä°stemezse herÅŸey zamanın…
 
Kemal MüftüoÄŸlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

ÇOK ÅžEY MÄ° Ä°STÄ°YORUM?

Çok ÅŸeymi istiyorum?
Mesela bir yağmur yağsın.
EÄŸri büÄŸrü damlardan aÄŸlamaklı,
Hem ince ince.
Bir yağmur yağsın.
En hüzünlü melodilerden ıslak
En zayıf ümitlerden titrek,
Beni benden alan senelerce.
Sonra dursun zaman,
Hiç çalışmasın saatler.
KardeÅŸ olsun suya toprak.
Hem insanlara inat.
Melodiler dolsun kulaklarıma
Ve sesin dolsun sonra, gönlümce.
Havada senin kokun olsun,
Seni soluyayım gündüz gece.
Yalnız sen ol hayatımda
Ruhum bedenim seninle dolsun.
Çok ÅŸeymi istiyorum sence?
 
Kemal MüftüoÄŸlu
 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

AYRILIK

Cebimde ilk mektubun
Telefonda son mesaj
Titreyen ellerimle
Hasret gideriyorum.
Senden uzaklaşmanın
Sızısı var içimde
Sevgimin ateÅŸinde
Giderek eriyorum.
Kahrediyor ayrılık
Hasrete alışmadan
Sımsıcak nefesini
Her an hissediyorum.
Senden uzak olmanın
Ä°nanki hiç tadı yok
Kavuşacağım anı
Özlemle bekliyorım.
 
Kemal MüftüoÄŸlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Seni Anımsatan Gerçek

Dondurucu bir Ä°stanbul
Sararken benliÄŸimi
Hüzünlendim ben yine
İhtiraslı sokakların
Kömür kokulu soÄŸuÄŸunda,
Kahkahaların hıçkırıkları
BoÄŸduÄŸu yerde.
Umutsuzca kusarken
Gönül yalnızlığımı
Bilinç fakiri vahÅŸi kalabalığa
Acılar vardı artık
Sıla özleminin depreÅŸtiÄŸi yerde
AÄŸlamaya mahkum edilen gözlerde.
Yine çıplak bir günün
Günahkar akÅŸamında
ÇaresizliÄŸi gördüm
Şafağı kan rengine benzeyen
Haksız tutkuların esiri umutların
Ve güneÅŸin koynuna girenlerin
ÖldürüldüÄŸü yerden.
Ak köpüklü boÄŸazın
Acılı feryâdımı
Hüzünlü bir bahar melodisimi desem.
Tutki obur sularında
Titrek umutların kaybolduğu
Bir yoksul yaÅŸam,
Seni bana anımsatan
Çok eskilerden…
 
Kemal MüftüoÄŸlu
 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

KADERÄ°N OYUNU

Bugün alın yazıma sille yumrukla girdim
Haksız bir ihtirasla delirdimde delirdim
Sanık bir mutluluğu insafsızca kemirdim
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Bir tuhaf haz ruhuma mazi bağrından doldu
Gözlerin siyahını yine gözler soldurdu
Sarhoş emellerimi hatıralar durdurdu
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Titrek bir umut doğdu yaşamın yıldırdığı
Geceler hep aÄŸlaÅŸtı günlerin saldırdığı
GüneÅŸler akÅŸam doÄŸdu ruhumun kandırdığı
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Uzanırken ellerim tutkunun tezgahından
Ağlaştı anılarım mazinin kucağından
Kaçıştı hayallerim gerçeklerin bağından
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Açılan avuçlarım utanarak kapandı
Gözlerim bir seraba gerçek diye aldandı
Ruhum susamışlığı giderecek bu sandı
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
Hayalimi süsleyen anılar bir bir yandı
Maziyi unutmaya başladığım bu andı
Gelecek bir mutluluk sanki düÄŸün bayramdı
Gözüm sıla gönlüm yardan uzakta.
 
Kemal MüftüoÄŸlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

BİLİYORUM BEN DEĞİLİM

Biliyorum ben deÄŸilim sitemle seslendiÄŸin
Ben deÄŸilim özleyipte söyleyemediÄŸin.
Yarım kalan mektupların sahibi ben değilim.
Biliyorum ben deÄŸilim ruh ikizim dediÄŸin.

Benimki yalnızca kendimi avutmak işte,
Oysa billahi yalan değildi tutuklu kaldığım;
O nemli gözlerini ilk görüÅŸte.

Biliyorum ben değilim ucu yanık mektupların sahibi
GönderemediÄŸin mektupların hiçbiri bana deÄŸil.
Bir tek ÅŸey var yüreÄŸimde iyi bildiÄŸim;
Ä°çimdeki yangının hiç sönmediÄŸi ve,
Ä°lk günkü gibi seni sevdiÄŸim.
 
Kemal MüftüoÄŸlu
 
 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Bilmiyorsun.

Biliyorum.
Åžiirlerimi artık hiç okumuyorsun.
Hatta yazılarımı da.
Senin için yaptığım tabloları
Merak bile etmiyorsun.
Biliyorum.
Ne zaman bir dostumu görsem
Ayak üstü de olsa
Ä°lk senden bahsettiÄŸimi ve
Seni hala ilk günkü gibi sevdiÄŸimi
Bilmiyorsun.
En olmadık yerde sözü
Hep sana getirdiÄŸimi,
Ä°sminin geçtiÄŸi her ÅŸeyin
Nasıl bana mutluluk verdiğini
Bilmiyorsun bilemezsin.
Son yaÅŸ günümde aldığın gömleÄŸi
Hiç giyemediÄŸimi,
Şahidim İstanbul imzalı karakalem resmini
Nasıl özenle çerçevelediÄŸimi
Nereden bileceksin.?
Ne zaman sizin sokaktan geçsem
Ya yoksan diye
Pencerene bakamadığımı,
Cesaretim olmasa da okumaya
Mektuplarını bir türlü yakamadığımı
Bilmiyorsun, bilmiyorsun…  
 
Kemal MüftüoÄŸlu

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

DOST KALDIRIMLAR

Alaca karanlıkta bir adam yürür
Tenha yollarda.
SoÄŸuk toprak yalar
Yırtık papuçlarının içinde
Nasır tutmuş tenini.
Ürkütür rüzgarın acı çığlığı
Dondurur paramparça olmuÅŸ ellerini.
YaÄŸan bir güz yaÄŸmurudur
YavaÅŸtan yavaÅŸtan.
Umutsuz bir yürüyüÅŸtür bu,
Çaresiz son kaçışıdır yenildiÄŸi savaÅŸtan.
Yavan ekmeğe harcadığı
Yaşamı gelir aklına.
Haksızlıklara bezgin ruhu isyankar.
Yıkılır zifir karanlıklara,
Koynunda ağlaşırken
Dost kaldırımlar.  

KEMAL MÜFTÜOÄžLU

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

BÄ°RGÜN ÖLÜRSEM

birgün ölüp gidersem eÄŸer
küçümsemeyin eski perdelerimi
en ucuzundan çatal kaşık takımımı
birbirinden çok farklı tabakları.
bilemezsiniz ne anılar saklıdır o inzivada.
o yoksullukta ne özlemler hıçkırarak aÄŸlamakta.
küçümsemeyin sakın eski gömleklerimi
tabanı delinmiş ayakkabımı
küçümsemeyin cebimde kalan
son üç beÅŸ kuruÅŸu.
arkasında kimsenin ahını almayan
ölmeyi öldürmeye tercih eden
daÄŸ gibi bir yürek durmakta.  
 
KEMAL MÜFTÜOÄžLU
 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

BEKLEYECEĞİM YOLUNU

Seni tanımadan bilemezdim Ferhat’ın sevdasını.
Bilemezdim Tahir’i Kerem’i Mecnun’un Leyla’sını.
MeÄŸer ne uzunmuÅŸ geceler sensiz geçerken.
Ne yaman çileymiÅŸ bu tattığım,
Bu derde düÅŸen bilir Yusuf’un Züleyha’sını.
Meğer ne zormuş ayrılık
Son umut kırıntısı kaybolmuşsa şafakta.
Sen varsan herÅŸey var,
Sen yoksan herÅŸey ne kadar da uzakta.
Seni tanımasam bilemezdim
Karşılıksız sevmenin büyüsünü.
Belki dönersin diye günlerce
Rezil gibi sürünmezdim kapında.
Seni kaybetmeden bilemezdim;
Seninle yaşamın herşey,
SensizliÄŸin hiçbirÅŸey olduÄŸunu.
Hiç kolay deÄŸildin ama,
Ne yazık çabuk kaybettim geç bulduÄŸumu.
Artık beni istemesende,
Hergün buluÅŸtuÄŸumuz sokaktan
Bir daha hiç geçmesende
Ben yine umutla bekleyeceÄŸim yolunu.  
 
KEMAL MÜFTÜOÄžLU
 
 

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

LAZ KEMAL KÜRT MUSTAFA

Birisi Karadenizin sahil köyünden
DiÄŸeri ismini unuttuÄŸum bir ÅŸark ilinden.
Ä°ri ela gözleri çakmak çakmaktı ve
Özlemleri vatan uÄŸrunda ölene dek savaÅŸmaktı.
Anadoluda bir güz ortası.
Yıl 1915 aylardan ekim.
Çanakkale harbinin acı hatırası.
Birinin yakılan kına avuçlarında,
Diğerinin aklında başlık parası.
Ä°kisinin de anaları; ‘Hakkımı helal etmem,düÅŸmana vatanı
mezar etmezseniz ‘ demiÅŸti.
Kemal 15, Mustafa 18 yaşındaydı.
Daha bıyıkları bile terlememişti.
Gün mücadele günüydü
Vatan hizmet bekliyordu kendilerinden.
Oysa çok uzaktılar savaşın dilinden.
Top sesleri altında bir şafak vakti
Aynı dualarla cepheye uğurlandılar.
Ataları da yüzlerce yıldır
Aynı topraklarda aynı amaç uÄŸruna
Ve aynı düÅŸmanlara karşı
Sonsuza kadar vardılar.
Kemal ve Mustafa ilk kez
Mustafa Kemal’ in komutasında
GöÄŸüs göÄŸüse bir çatışmanın
Tam ortasındaydılar.
Körpe bedenlerinden kanlar akıyordu.
Sırt sırta vermişler
Aynı amaç ve aynı inançla
Sayılı son kurşunlarını atıyordu.
Yüce komutanları savaşın en çaresiz yerinde;
‘Merminiz yoksa süngünüz var,Ben size savaÅŸmayı deÄŸil
Ölmeyi emrediyorum’ demiÅŸti. Ve bu sesle
Bir anda yer ve gök titremiÅŸti.
Kemal ve Mustafa,
Allah Allah seslerini duyduklarında
Yardıma koÅŸan Türk birliÄŸi sanarak
Umutlandılar önce.
Sonra birbirine bakarak gülümsediler
Sesin sadece kendilerinden geldiÄŸini görünce.
Emanet mektupları verdiler birbirine.
DüÅŸman kurÅŸunlarıyla parçalanmazsa eÄŸer
Sağ kalan mutlaka ulaştıracaktı yerine.
Uzaklarda bir yerde sevdikleri,
Nasıl da hasretle onları bekliyordu.
Oysa Kemal kör bir kurÅŸunla yere yıkılmış,
Mustafa, kopan bacağıyla emekliyordu.
Sol göÄŸüs cebine sakladıkları mektup
DüÅŸman mermileriyle delik deÅŸik olmuÅŸtu
Vurulan onlar değil, insanlık vurulmuştu.
Son kez gururla baktılar birbirine.
Kanayan mektuplarıyla
Çok uzaktılar annelerine.
Takviye Türk birliÄŸi geldiÄŸinde
Kahraman iki asker silahları elinde
Sırt sırta yatıyordu.
Ä°ri ela gözleri çakmak çakmaktı.
Sanki huzur içinde yıldızlara bakıyordu.
Åžimdi onlar çanakkalede ÅŸehit düÅŸmüÅŸ
Kahraman atalarının yanındadır.
Åžimdi onlar, dökülen kanlarıyla
Türkün ÅŸanlı bayrağındadır.
 
KEMAL MÜFTÜOÄžLU

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.