Sözlerin Sultanı

Alaca karanlık kuÅŸağı gibi duygularım…Adım atsam üzüyorum,kalsam üzüyorum…Ne çok üzüntü vermiÅŸim ben bilemedim.Sevmek,sevmemek,sevilmemek;sevgiyi her ifade ediÅŸimde canını acıtmışım seven yüreklerin!Çok dokundurmuÅŸum hassas yerlerine…Kelimelerim tırmalamış gönüllerini;kimini tam on ikiden vurmuÅŸum,kimine hançer saplamışım,kimini ise ümitsiz ümitlerin içine itmiÅŸim!Ben ne büyük kötülük etmiÅŸim.Kalem en büyük silah derlerdi de öylesine bir söz gelirdi bana!Oysa ÅŸimdi;kalem çok büyük silah bunu biliyorum…Vaz mı geçeceÄŸim yazmaktan peki?..O zaman kalemim bana çevrilmiÅŸ silah olmaz mı?Beni öldürmez mi?Ben yazmadan yaÅŸayabilir miyim?Denedim olmuyor!Duyguların sesi olmak,rengi olmak ne muhteÅŸem bir bilseniz…Hüzne renk vermek,gözyaşına yardıma koÅŸmak,hiddete aÅŸkı öÄŸretmek ne coÅŸku verici!Anlatılamaz derlerdi bunları ama ben anlattım!Ä°ÅŸte o yüzden acı çekti yürekleriniz,üzüldü,aşık oldu!Bırakın gönlünüzü ne istiyorsa yapsın!Koyverin gitsin…Duygularınızı öldürmeyin,yaÅŸatın onları.Ä°nanın bu dünya onları öldürdüÄŸünüzde yaÅŸanmayacak hale geliyor.Beni onlar yaÅŸatıyor,ben de onları…Geçinip gidiyoruz en yücesinden sevgiyle dolu…Evet en çok ta sevin;korkusuzca!Yardıma ihtiyaç duyarsanız bu sayfalardan alın yardımı;yaÅŸatın duygularınızı…Sevgiyle…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
2′Mayıs’2009

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

Bir düÅŸ gördüm dün gece.Mutfağımda idim.Mutfağım korunağımdı,hem benim korunağım hem de tüm sevdiklerimin.Huzuru arayan orada idi.OÄŸlum,gelinim,torunlarım,kuzenlerim,yeÄŸenlerim,onların çocukları.Masamda her zamanki gibi benim yaptığım bir kek vardı.Buzdolabımda limonata,kendi ellerimle yaptığım,tazecik.Bunaldıklarında tek sığınaklarının her zaman ben ve mutfağım olan herkese hemen sunabilmek için.YaÅŸamdaki kocamann gördükleri küçücük siyah noktalara takılanları, limonata eÅŸliÄŸinde tecrübelerimi sunuyordum,aldığım dersleri anlatıyordum.Dinliyorlardı,öÄŸreniyorlardı,önemsiyorlardı,uygulayacaklardı hayatlarına, besbelli.Kocamannn güzelliklerle dolu evrende küçücük kötülüklere takılmayacaklardı sayemde,kendi hayatımı harcayarak aldığım dersler sayesinde.Ä°ÅŸte bak huzurla gidiyorlar mekanlarına,gülümsüyorlar.ben de gülümsüyorum,bilmiÅŸ bilmiÅŸ.
  Sonra yine kendi hayatıma dönüyorum,kitaplarıma ve ben bu dünyadan göçünce ardımda kalacak beni oluÅŸturduÄŸum günlüÄŸüme.Arada kalemimi bırakıp doÄŸaya,insanlara,dışarıdaki dünyaya bakıyorum,kendi ellerimle silip tertemiz yaptığım penceremden.Evimin heryeri tertemiz ,sokaklar,hava,insanlar herÅŸey tertemiz.Başımı eÄŸip yere bakabiiyorum artık,midem bulanmadan. 
  EÅŸyam özenli,az ama öz.Özenle seçilmiÅŸ,hatıralara bürünmüÅŸ.Radyoda türk sanat müziÄŸi.Bir ÅŸarkı çalıyor,benim ÅŸarkım.Herkes biliyor bunun benim ÅŸarkım olduÄŸunu.Annemin ÅŸarkısı diyor oÄŸlum her duyduÄŸunda,babaannemin ÅŸarkısı diyor torunlarım.Gelinim geliyor,yorgun ama mutlu.Bana geldiÄŸi için huzurlu,huzur buluyor bende, benim mekanımda.Masada karşılıklı benim yaptığım kahveyi içeceÄŸimiz anı özlemiÅŸ.Masam tertemiz,örtüm tertemiz.Vazomda beyaz güller,her zamanki gibi.Birkaç dal da hanımeli.Hepsi kendi bahçemden.Fincanlarım özel,çiçekli ,incecik.Çok beÄŸenilerek alınmış, alındığında çokk mutlu olunmuÅŸ.Torunlarım çekmecelerimi karıştırıyor.Bulacakları birÅŸey yok ama,çocukluk iÅŸte.Merak ediyorlar babaannelerinin kapalı kutularında neler sakladığını.Sonra albümleri çıkarıyorlar.Ben gülümseyerek bakıyorum fotoÄŸraflara.Dolu dolu yaÅŸanmış,piÅŸmanlık olmayan bir yaÅŸam var onlarda.Mutluluk da var hüzün de.Ama öfke yok.Sakinlik var duruluk var,öfke hiç yok.Gülümseyerek bakıyorum herbirine.
 Gelinimin parmağında benim hediye ettiÄŸim yüzük.OÄŸlumun doÄŸumunda bana hediye edilen,sevgiyle parmağıma takılmış,sevgiyle benim gelinimin parmağına taktığım,gelinimin severek taktığı.TaÅŸlarının renkleri çok güzel,pastel ama pırıl pırıl.Mavi var,yeÅŸil var,sarı var,kırmızı var.GökkuÅŸağı gibi.
  YaÅŸamak huzur,yaÅŸamak sevmek,yaÅŸamak güvenmek,yaÅŸamak güven vermek,yaÅŸamak mutlu etmek,yaÅŸamak özel olmak,yaÅŸamak özel hissettirmek demek bence. 
                                                                                                  DÄ°LEK 04/06/2009

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

        Ä°simsiz Yalnızlığım…

• Sadece bağıra bağıra susarken sana ben hep seni sensizliÄŸinle sınardım sense sadece susardın. Oysa tam burdaydım gözlerin içinde. Seni ben gözyaÅŸlarımda sevdim ılık ve çoÄŸu zaman kimsesiz. Kendi kayboluÅŸumdaydım bu gece yanı başımda senden arta kalan çaresizliÄŸim ve alışamadığım düÅŸlerim. Biliyorum ben ne zaman çıkışsızlığa uÄŸrasam karşımda tarif edilemez bakışların. Ne zaman seni düÅŸünsem ben oluyorum sende ve ılık bir volkan akıyor gözlerimden. Ben sende yok olurken arkama dönüp bakamıyorum, baksamda göremiyorum…
• GidiÅŸinin ardından saatler geçti ve gökyüzü aÄŸlıyor ardından Bense bıraktığın yerde öylece bakıyorum Ä°syan etmiyorum, edemiyorum çünkü beklemekten yoruldum ÅŸimdi gözün aydın sevinebilirsin ne sen kaldın bende nede kendim kaldı bende, ikimizi de yok ettin benliÄŸinde. Anladım ki ben hiç olmamışım sende, yazık…
• KeÅŸke sende gidiÅŸin gibi bir anlık olsaydın, keÅŸke gözlerine bir anlık baksaydım da aldanmasaydım çaresizce… Åžimdi mutlu ol ey yar bakışların bir savaÅŸtan galip gelen komutan misali sen ve öldürdün bendeki seni ama sanmaki yıkıldım bak dimdik aslanlar gibi karşındayım sen beni böyle bildikçe asıl sen kahrol ve yıkıl.
• Dün gece sevginle üstümü örtmeni beklerken yokluÄŸunla üÅŸüdüm. YokluÄŸun buz gibi soÄŸuk ve anlayışsız zaten anlayamazda çünkü yokluÄŸun senden bir parça. Dün gece yine seni düÅŸünürken yaÄŸmur yağıyordu penceremi kırarcasına sanki "kalk durma izin ver kendine" der gibi oysa yaÄŸmur ikimiz içindi ama sen yoktun olmayışınla titredi yüreÄŸim. KeÅŸke demekten kendimi alamadım…
• Sanırım artık benden yok oluyorsun ve kayboluyorsun gönlümün limanından. Biliyorsun ne zaman sana dair birÅŸey görsem, duysam, konuÅŸsam yine sen olacağım ama sen eminimki olmayacaksın olsanda ben olmayacaksın. Sadece haykırmak istiyorum bendeki seni delicesine. Åžuan bağıra bağıra susmaktan birÅŸey gelmiyor elimden…
• Åžuan sensizliÄŸin çırpınışlarını çekerken ömrüm anlasana ne kadar mutsuzum anlayıpta girsene hayatıma varlığın benim ÅŸah damarım anlasana, ışık olsana karanlık gecelerime adın dilimde tatlı bir heyecan, anlasana beni ben yapan sendeki ben…
• Dün gece yine tedariksiz yakalandım sensizliÄŸe, tam uykuya dalarken. Gözümden iki damla yaÅŸ süzüldü anlamsızca. Varlığın belirdi aniden odamda kalktım, dokunmak için sana birden yokluÄŸunun soÄŸukluÄŸu içime sızdı, üÅŸüdüm. KeÅŸke giderken elinden tutup sana doya doya sarılabilseydim bir daha ayrılmamacasına. Ama anladım ki…… keÅŸkelerle yaÅŸanmıyor. Bende yaÅŸa(ya)mıyorum zaten. Ölüyüm.      
•                                                                                                   Yalnızlığa Serenat

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.

En mahrem kayboluÅŸlarıma gülümsüyorum…

Sevgim; dipsiz kuyuların dibine vurmalı,sonsuz uzayın tavanlarına dayanmalı arsızca.Beni seven sevginin ihtiÅŸamından sarhoÅŸ olmalı,çıldırmalı sevgimin coÅŸkusundan.CoÅŸku kelimesi, öyle hafif kalmalı ki,aÄŸlamalı hırsından.Kapılıp gitmeli fırtınalarıma…Yaramaz çocuklar gibi gülüÅŸlerime eÅŸlik etmeli beni seven;sekiz yaşın haÅŸarılıkları,onsekiz yaşın çılgınlıklarına alışmalı.Hayat derslerinin teneffüslerine çıkmalı,oyun oynamalı dar saatlerde…Duygular hakkını vermeli aldıkları ismin ve sınırlarını zorlamalı son çizgilerinin…Beni seven,bulut kadar hafif,kartal kadar yükseklerde olmalı uçarcasına…Gün kadar parlak olmalı beni yaÅŸayan,cam kadar ÅŸeffaf olmalı;içini görmeliyim onun.Ben o’nu,o ben’i yaÅŸamalı…Aynı ruhta birleÅŸerek evrene yayılmalı benimle.Ä°smim,kalbinin her noktasında dövme olmalı.BaÅŸka bir sevdaya bakınca kör olmalı gözleri.BaÅŸka dillere söz söyleyince,lal olmalı o diller.Kulakları sesimin tınısıyla çınlamalı,baÅŸka sözlere sağır olmalı.Kıskanmalı beni tüm sevgilerden.Beni sevmeye cesareti olmalı ve beni sevebilecek kadar koca bir yüreÄŸi olmalı…
Ve en mahrem kayboluÅŸlarımda kaybolmalı…

DSN34 /Elvin Hülya Ç.
26.Nisan.2008

YAZI,ŞİİR VE ÇİZİMLERİN HER HAKKI SAKLIDIR.