Sözlerin Sultanı

ÖzgürlüÄŸe uçuyorum iÅŸte…
Kanatlarımın tüm çırpınışlarıyla özgürlüÄŸe…
Buyur tut beni!..
Nasıl mümkün olabilir ki,bu?
YaÅŸanmış onca yıllar içinde bunu yapabilecek bir Allah’ın kulu çıkamamışken karşıma,
nasıl başaracaksın?
Ben elletmem doğrularıma,yaşanmışlıklarıma,sevdalarıma!..
Karşısında dimdik dururum yanlışlarıma dahi el uzatanın…
Keşkelerim olmadı benim bu hayatta!
Beni yıkamayan dert,dersini verip çıktı hayatımdan;
onlar bile baÅŸ edemedi,yıprandılar…
Köküne kadar indim acıların!
Acı,saygısından utandı!
Dert,yüzünü sakladı beni görünce!
Sevgi ile oyun oynadım ben;
bilyeleri vardı onun!Hep ben kazandım;
çünkü çok sevdim.
Sevmeyen kaybetti!..
Hani attığımda bilyemi ıskaladığım sevdalar var ya
çok üzüldüler sonrasında ıskalandıklarına…
Ardıma dönüp bakmadım ben;
içimde yaÅŸadım kırgınlıklarımı!
Kahırlarım çok oldu benim;
neden kendime bu kötülüÄŸü yaptım,
neden izin verdim bu kıyıma diye!
Gururum son noktada hep kızdı bana ama
kınından dışarı çıkarmadım o kızgın kılıcı!..
Tokadı kendime attım ben,baÅŸkaları atmadan…
Terbiyemi kendim verdim kendime;
terbiyesizlere bırakmadım bu işi!..
O yüzden eyvallah etmedim ben zalime;
bakışımı bile vurmadım yüzüne,deÄŸil sözümü vurmak!..
Kıymetlidir benim sözüm!
Özüm gibi!..
Bu sayfalar gibi…
Sizler gibi…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
2.Eylül’09