Tag: Acı Şiirleri…

HÜLY(ACI)…/1

Ekleyen: Tarih: Mar.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

HÜLY(ACI)…/1

Yaşamaya yüz tutmuştu minik elleri,
yıl dönümlerine mum yakacaktı!
Tek başına ayakta duramazdı ki
küçük bedeni…
"Acı var"dedi hayat ona;
tek tek çekti çizgileri…

Önce çomakla toprağa,
sonra kalemle kağıda
ve
fırçayla tuale…

En zoru;
insanların üzerine çektiği çizgilerdi!

Bir bir acıttı,
bıçak kesiği,et kesiği

Doğrandı tüm bedeni!

Akacak kanı kalmadı mı ne,
o yüzden
sevmiyor artık çizgileri!

DSN34/Elvin Hülya Ç.
20.Şubat.2009-03:18

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

HÜLY(ACI)…/2

Ekleyen: Tarih: Mar.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

HÜLY(ACI)…/2

Huzura yatıracaktı düşlerini,
hayallerini yerleştirecekti yaşanmışlıklara
gülümseyecekti hep!
Zor olmayacaktı hiç bir şey…

Umudu mutluluğa bağlayacaktı,
bağladı da…
Yaşanılası bir dünyaydı düşü…

Mutlu temennilerden
"sağlık"tı önce giden…
 
Başladı mı terkedişler
arkası geldi birer birer;
abla(?),kardeş,baba…
Hepsi gittiler!

Öldüler!

Benim hüzünlerim var,
içinde "acı"olan hüzünler!…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
20.Şubat.2009

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

HÜLY(ACI)…/3

Ekleyen: Tarih: Mar.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

HÜLY(ACI)…/3

Tutundu hayata hep,
sevgiye tutundu…

Bir ağacın çiçekleriydi sevgi;
solmasını hiç istemedi!
Her soluşta acıdı canı,
her yaprak döküşte çiçekleri
gözyaşı döktü…

Kıyamadı!

Suladı ağacını hep,
bazen dolu yağdı,
bazen yıldırım düştü!
Kırıldı kolları,
yine acıdı canı!

Çiçeklerini soldurmadı;
solduran hep onlardı!

Sevemedi kini,kıskançlığı
Gördüğünde bu duyguyu
karşı "g(özler)"de,
terketti o bedeni…

Sevemedi riyayı
Bir başa iki yüzü yakıştıramadı!
Acıttı canını ikinci yüz,
o "g(öze)" bakmayı böyle öğrendi…

Sevemedi çatal dili
Batırdı etine sözlerini çünkü,
o kaşık kaşık vermeyi seçti
sevgiyi…
O sevdi,diğeri acıttı!
O yine sevdi bile bile;
diğeri yine acıttı…
Aptal değildi;gidiverdi!..

Sevemedi yalanı,yalan diyeni
Hep bildi söyleneni,
kendi kendini
kandıranları seyretti,
yüze vurmadı!
Ama inancını yitirdi…

Sevmedi sadakatsizliği
Güvenini yitirdi!
hep ikinci bir şans verdi
ama olmadı!
Artık denememeliydi…
Ve
Kendi doğrularıyla,
sessizliği seçti…

"Acı var"dedi hayat!

Benim yaşanmışlıklarım var!..
İçinde "acı" olan yaşanmışlıklar…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
21.Şubat.2009

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

HÜLY(ACI)…/4

Ekleyen: Tarih: Mar.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

HÜLY(ACI)…/4

Kainatta tanrı adı bir çok "şey"e verildi…
Ama Hülya,hep ALLAH dedi,RAB dedi.
Tanrı demedi…
Çünkü ALLAH "Bir"di!
Ve o ALLAH’ını çok sevdi…

Sırra değer verdi…
Tüm sırları sandığa kilitledi!
Sırrı olanları da…
Çok ketumdu!
Sırrını vereni hiç sevmedi…
Çünkü o artık bir
sandık lekesiydi!..

Aşk var dedi hayat!

Aşka meyletti…
Buruk bir tadı vardı;
biraz sevinç,biraz gözyaşı,biraz keder…
hepsini tattı birer birer.
Sonlarını sevmedi,
hep gittiler!

Aşkta "acı"var dedi hayat;
aşkı o yüzden hiç sevmedi…

Eziyet çekenleri gördü hep güzel gözleri;
ağlayan çocukları,endişeli babaları,anneleri…
Aç insanları,zavallıları…

Bakamadı!

Kaldıramadı yüreği…
Sadece ağladı gözleri,
hiç bir şey yapamadı,
kırıldı kolları…

Nefret etti zalimlerden;
çocuğa,hayvana,kadına eziyet edenden…
İnsana bunu hiç yakıştıramadı!

Aldatmıştı hayat onu!
Çalmıştı elinden en değerlilerini…
Bazen emeğini,
bazen sevdiğini,
en kıymetlilerini…

Değerlerini!

İki ayaklıydı hayat;
hırsızdı!
Kimi zaman uzundu saçları,tırnakları ojeli,
kimi zaman bıyıkları ve sakalları vardı…

Çok uğraştı küçücük yüreği,
affedemedi acımasızlığı!
Kaldırmadı gönlü bu kadarını…
Ağladı!…

"Acı var" dedi hayat!

Benim gözyaşlarım var!..
İçinde "acı"olan gözyaşları…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
23.Şubat.2009

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

Hasat…

Ekleyen: Tarih: Mar.14, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

Aslında yitip gitmiştim,
küllerim savruluyor…
Ben ne yürek ekmişim ey dost!
hasat mevsimi gelmiyor…

DSN34/Elvin Hülya Ç.
30’Mayıs’2009

Bu Yazıma Yorum Yazın : D.E.V.A.M.I...

bohem’den…Anne Bak Ben geldim…

Ekleyen: Tarih: Mar.02, 2010, Kategorisi: Bohem'in Şiir Köşesi...

 

ANNE BAK BEN GELDİM

Dışarısı çok soğuk anne.
Üşüdüm.
Aç koynunu, bak ben geldim.
Seni çok özledim anne.
Bakışını,gülüşünü,
O sımsıcak ve sevgi dolu sesinle
“Yaban gülüm “deyişini özledim.
Her saçlarımı taradığında,
Öpmeni ,koklamanı unutmadım anne.
“Yaban gülleri gibi kokuyorlar ” derdin.
Kır çiçekleri gibi saf ve temiz,
Bir o kadar da kırılgansın derdin.
Kıyamazdın gülden ağır laf demeye.
Ceylan gözlüm derdin sürekli.
İçinde en derin fırtınaları yaşarken bile,
O fırtınanın beni de önüne katmasına kıyamazdın.
Sevgin bir şelale gibi akardı
O gülen gözbebeklerinde.
Amansız fırtınalarda
Sığındığım tek limandın.
Saldırılarda koruyan tek kale idin.
Neden bırakıp gittin anne?
Neden?…
Hiç düşünmedin mi ceylan gözlün ne eder…
Fırtınalarda hangi limana sığınır…
Hangi kale korur kır çiçeğini.
Yabangülleri gibi kokan saçlarını kim tarar…
Yokluğun, yokluğum oldu anne.
Kır çiçeğin yaban ellere düştü.
Kırdılar, ezdiler,incecik dallarından kopardılar.
Rüzgâra verdiler onu.
Ne yöne estiyse rüzgâr,
Beraberinde sürüklendi durdu…
Feryatları umutsuzca yankılandı
Kendi yüreğinin labirentlerinde.
O yakan kavuran feryatlarımı bir duyan olmadı ,
Koşup ellerimden tutan birisi yoktu.
Yaban gülleri gibi kokan
O ipek saçlardan eser yok anne.
O ceylan gözlerden akan her damla yaş
Hasretini, özlemini ve acımı taşıyordu.
Yokluğun burgu gibi deliyordu içimi.
Hasretine daha fazla dayanamadım.
Koşar adım sana geldim.
Dışarısı çok soğuktu anne.
Çok….

                             bohem

Hikayesi: Bu şiiri bir gazete haberinden esinlenerek yazdım.Haber beni çok etkiledi.Anne baba ayrı yaşayan bir çiftin tek kızını mahkeme anneye veriyor.Baba yeniden evleniyor.Anne ise kızıyla birlikte hayata tutunmaya çalışıyor.Anne çok sürmüyor hastalığa yakalanıyor ve ölüyor.Kız babaya dönüyor,ama üvey anne kısa sürede onu hayattan bıkar duruma getiriyor.Kız dayanamıyor sonunda evden kaçıyor.Sığındığı bütün akrabaları kızı birkaç gün misafir ettikten sonra babasının yanına dönmesini söylüyorlar.Çok geçmiyor kız bütün akrabalarından da dışlanmış oluyor.Derken sokağa düşüyor,tecavüze uğruyor birkaç kez.Ayaza dönmüş bir sonbahar gecesinde,bir parkta ölüme gidiyor.İntihar ederken elinde küçücük bir kağıtta “anne üşüdüm,aç koynunu ben geldim” yazıyormuş.

5 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

İşte Benim Monoloğum

Ekleyen: Tarih: Şub.28, 2010, Kategorisi: Sizlerden Şiirler...

İŞTE BENİM MONOLOĞUM

arkamı dönüp gittim gecelerden,
gecenin sessizliği arkadaş oldu suskunluğuma…

taş betonlar ve cansız bedenler arasından geçtim
zaten aramızdaki tek fark
benim hala çırpınışlarım vardı
biraz beton biraz ölüydüm işte…

fazla kuvvet istemedim ama,
böyle ümitsizliği de yakıştıramadım kendime
yakıştıramadıklarını da giymek varmış kaderde…

————dur,
————devam etme.

toparlan kalbim,toparlan
daha ne engeller çıkacak kim bilir
daha ne yakıştıramadıklarını giyeceksin bedenine…
ama toparlan,
ALLAH büyük lafını,yıkılmak için mi kullandın…

arkanı dönüp gitme,
yol varken geri dön gündüzlere

sen dertlerin ALLAH’TAN geldiğine inanmadın mı…

inancın karmaşıklığına yenilmesin
sen nice dertleri atlattın…

öğrenmedin mi,asıl üzülünce kaybettin çok şeyi
kazandıkların da olsa ..

kendine gel,gene hayata yönel
hayat her şeye rağmen yaşanmaya değer…

————–dur diyecek fırsat verme kendine…
verme ki,geri dönme ümitsizliklere…

Bahar LİMAN

4 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Orada Bırakmalı…

Ekleyen: Tarih: Şub.27, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

ORADA BIRAKMALI


Tahliye ediyorum kendimi sevda mahpusundan işte!
Özgürlüğe bir lokma ekmek uzatıp,
karnını doyuruyorum yeni sevdaların…  
Dört yanlışa bir doğru kurban edilirken,
dört iyi halim bir sen etmedi biliyorum…
Kan revan içindeki geceye elbise biçmiştim oysa,
diz boyu diken bürümüşken ruhumun tarlaları
tenime batmıştı o dikenler!
Acımıştı…
Yakalamadım uçurtmayı gökyüzünden tuzak kurarak,
acımıştım,
süzüldü o yüzden
kanatlarını çırptı mavi mavi…
Hiç bir işe taş koymadım,
bilseydim o taşların başıma atılacağını,
toplardım yarınlarımı sırtımdaki dert çuvalına,
feleğe taşıtırdım onu…
Arsızlığıma ar eklerken şimdi,
denk geliyor dikiş paylarım
ve paylıyorum hüzünlerimi arsızca.
Takılıyor düşüncelere kafam,
tozlanıyor takıldığı yerde
ve ben tozlarını alıyorum kalbimin yırtıklarının…
Su serpiyor gönlüme gelişler,
gidenlerin ayak izlerinin ardı sıra…
Tutmak ne mümkün elimle hızlı tranvayları,
sevdayı yürekte tutmak ne mümkün…
Buza yatırmalı aşkı,
yüreğimin sıcaklığından bozulmasın diye artık
ve orada bırakmalı…

Elvin Hülya Ç.
23’Temmuz’2009

Kalemimin Mürekkep Lekeleri Serisinden…

 

2 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Kimler…

Ekleyen: Tarih: Şub.17, 2010, Kategorisi: Elvin Hülya Ç.Şiirleri

                     

Emanet hayatlara tutunuyor ruhun.
Öpülesi ellerine kimler kıyıyor,
kimler kırbaçlıyor dilini…
Küçücük yüreğini kimler eziyor.
Suskun bakıyor gözlerin,
korkulu,
ürkek!
Sarındığın hırka yırtık,
rüzgar geçiyor içinden
kar ayazında;
kimler üşütüyor zavallı yüreğini!
Kimler sevmiyor seni…
Baksana küçük kız!
Yüzsüz sevdaların sırtı dönük,
kimler çiğnedi değerlerini…

 

 

 DSN34/Elvin Hülya Ç.
9’9’09

 

1 Yorum Var : D.E.V.A.M.I...

Site içinde Arama

Aşağıdaki Kutudan Site içi Arama Yapabilirsiniz.

Aradığınızı Bulacağınız için Aramaya gerek kalmayacak :)))

Tavsiye Ettiğim Siteler!

Beğendiğim Siteleri Sizlere Tavsiye Ediyorum...